26 december Sol 9

Sol 9, negen dagen in de simulatie. Wat vliegt de tijd. Ontwaken na een ietwat onrustige nacht, veel lawaai van het luchtcirculatiesysteem.
Gisteren hebben we opnieuw naar de sterren gekeken. Als je hier uit de hab stapt dan zie je werkelijk geen hand voor je ogen. Van zodra je ogen aan de donkere nacht zijn aangepast zie je in één oogopslag de melkweg schitteren. Aster nam onderstaande foto.

In de verste verte geen lichtkoepel te zien. En vooral, de absolute stilte. Een echte verademing.  Straks moet ik terug naar het drukke stinkende België. Het land waar ze de fabrieken zomaar in je tuin komen te zetten. Meer en meer begin ik dat drukke stresserende gedoe te haten. Maar wat doe je daaraan.
Maar eerst nog een paar dagen genieten van deze missie.

Zoals ik had voorspeld ligt het tempo van de activiteiten in de tweede week veel lager. De reden: de hoogte en de vermoeidheid. Eerste EVA was vandaag gepland omstreeks 8:30am maar ging pas van start om 9:50am. Leandro had lekkere pannekoeken gebakken en het ontbijt duurde dan ook iets langer. In cooking day zijn er iets meer mogelijkheden.

De eerste EVA, nr 14, bestond aanvankelijk uit  Karon, David en mezelf, maar Karon besloot nog wat in het lab te werken. Sinds een paar dagen is zij bezig met het kweken van bacteriën uit de genomen bodemstalen. Vandaag heeft ze 8 stalen toegevoegd met een incubatie periode van 48 uur. Bedoeling is te zoeken naar extremofielen. In het labo hebben we hiervoor een oven  ter beschikking. Karon zou pas deze middag aan de tweede EVA deelnemen.

Ik was dus vandaag met David alleen op stap om grondboringen te doen, stalen te nemen en de bodemdichtheid te bepalen. Ik nam een bodemstaal voor OVAM, zij hadden hadden ons hiervoor van speciale kokertjes voorzien. De stalen zullen in België verder onderzocht worden.

Om de foto's te nemen had ik mijn statief meegenomen op de ATV. Ditmaal werkten we in de omgeving van de zogenaamde North Pinto Hills.

Even verder plaatsten we de ATV's op een veilige plaats en deden nog een stuk te voet naar de rand van de Canyon. Opnieuw een fenomenaal stukje natuur. We hebben er efkes de tijd genomen om van het zicht te genieten. Niet te beschrijven. Op een onverwachte plaats vond David versteend hout. Heel speciaal.

Op de terugweg namen we nog wat gelegenheidsfoto's van de indrukwekkende weg naar de hab. Je krijgt er nooit genoeg van. In deze voorhistorische natuur zie je er als het ware nog de dinosourussen rondlopen.

Aster checkte vandaag de experimenten die we gekregen hadden van Educational Innovations. Bedoeling is dat we de wetenschappelijke schoolexperimenten waarschijnlijk woensdag zullen demonstreren in de omgeving van de hab. Later daarover meer.

In de namiddag ging de tweede EVA van start met Karon, Leandro en Victoria. Zij gingen op verkenning op Olympus Mons, een grote heuvel niet ver van de hab.

Morgen voormiddag zal ik nog enkele waterstalen analyseren die we op 24 december genomen hebben in de rivier op Muddy Creek. De tijd ontbrak me om dit eerder te doen. Van alle stalen die we genomen hebben worden de coördinaten verzameld en op satellietkaart ingebracht. Eind deze week krijgen we alle gedetailleerde kaarten van David. Heel interessant.

Morgen terug twee EVA's. Vandaag kregen we een herbevoorrading van brandstof voor de ATV's. We hebben nu genoeg tot het einde van de missie. In de voormiddag Leandro, Karen en Victoria. In de namiddag David, Aster en mezelf. Doel, nog enkele bodemstalen nemen voor David en voor OVAM. Ik zal dus in de voormiddag mijn waterstalen kunnen analyseren. Opnieuw een drukke maar interessante dag. Good night from Utah.

25 december 2011 Sol 8 Kerstmis

Merry Christmas vanuit Utah!

Gisteren mijn eerste Kerstavond niet in familieverband, strange feeling, maar we maakten het best gezellig. We hadden binnen de voedselstudie enkele hapjes gekregen.

Na de maaltijd (non cooking day = gevriesdroogde voeding) werkten we toch eerst onze rapporten af en gingen daarna terug aan tafel zitten. Met wat Kerstmuziek op de achtergrond haalden we wat herrinneringen op en speelden we een partijtje kaarten (Phases 10).

Het werd redelijk laat en pas om 1:30 zochten we onze slaapvertrekken op. Maar niet voor Aster en mezelf eerst de kadootjes op tafel had gelegd.

Voor een keer werd de wekker niet gezet. Ontbijt stond pas gepland omstreeks 10:00 am. David had beloofd een brood te bakken en stond daarvoor speciaal op om 6:00 am. Eens het brood in de machine ging hij ook terug slapen. Ondanks de zware EVA van gisteren en de late avond, had ik geen vaste slaap. Op de kaart in het blauw de EVA die ik samen met David en Leandro deed. Al onze EVA's worden door David op satellietkaarten gezet. We weten exact hoeveel kilometer, hoelang we onderweg zijn en hoeveel hoogteverschil we gedaan hebben. Van de bodem en waterstalen wordt telkens de locatie via GPS vastgelegd.

Mijn kamertje is gelegen aan de buitenkant van de de bovenverdieping en is kouder dan de binnenkamers. Gisteren avond hadden we nog plannen om vandaag een korte EVA te doen. Maar na het gezellig ontbijt, die duurde tot 11:00 am, besloten we het rustig aan te doen. We konden de rust goed gebruiken. En dan kadootjes tijd.

Voor de Amerikanen had ik een Engelstalige strip voorzien van Kuifje en een dito sleutelhanger.j Voor Aster het boek Starman, over het leven van Joeri Gagarin.

Aster had ons een mooie herinnerings plaquete meegebracht met het logo van MDRS109 en Leandro een mini-loupe om fosielen en gesteenten te bekijken. De lectuur werd meteen verslonden met wat candy in de hand en een stukje marsepein.

Omwille van het late ontbijt werd de lunch overgeslagen en hadden we de gelegenheid om via Skype heel kort met de familie te spreken. De verbinding is zo slecht dat we maar één camera konden gebruiken. Het deed me iets om hen terug te zien en te horen. Maar nog een weekje geduld. De namiddag en avond werd ingevuld met het bekijken van twee DVD's als ontspanning. Een ervan was 'De red planet', of wat dacht je...

Morgen terug back to business, twee EVA's, waarvan ik deel zal uitmaken van de eerste team samen met David en Karon. Dus uit bed om 7:00 am, breakfast om 7:30, suit-up om 8:00 en vertrek om 8:30. Op het programma bodemstalen en bodemdichtheid meten, in de namiddag waterstalen analyseren en planning opmaken voor de experimenten van Eductional Innivations. De weersvoorspelling voor morgen en de komende dagen, zon en licht bewolkt. De sfeer in de crew: zonnig en uitstekend. Tot morgen.

24 december 2011 Sol 7

Zonsopkomst gezien vanuit de hab, foto genomen door Aster.

We ondervinden dat onze geplande activiteiten telkens iets later van start gaan. We sliepen allemaal iets langer en de eerste EVA ging pas van start omstreeks 10:00 am. Iedere avond moeten verschillende rapporten worden geschreven en doorgestuurd naar Misson Support en dat neemt uren in beslag. De rapporten: Commanders Check-in Report, Commanders Report, Science Report, EVA Report, Journalist Report. Het Commanders report moet telkens binnen zijn voor 7:00 pm, maar ik geraak er bijna nooit. En dan is er nog de Food Study daily reports.

Sommige rapporten zijn overbodig want er moet telkens hetzelfde geschreven worden. Anderzijds is het een soort controle van ieder onderdeel van de missie en crew. We leven nu al dagen op de adrenaline van het fantastische van deze missie dat we niet beseffen hoe zwaar het wel is. En vandaag was voor mij een van de zwaarste ooit, maar ik heb het goed doorstaan en de voldoening was achteraf bijzonder groot.

We zijn dus gisteren de nacht ingegaan met een verwarming die maar half functioneerde. Deze morgen was het beneden niet te doen. De zeep waarmee we de helmen aan de binnenkant insmeren tegen condensatie was bevroren. We besloten dan toch de verwarming opnieuw op te starten en af te wachten wat er zou gebeuren. De CO dectoren bleven dit keer stil en we konden ons terug opwarmen.

Gisteren waren Aster, Leandro en Karon op verkenning gegaan naar de rivier de Muddy Creek, maar zij standden op een goeie honderd meter wegens ondoordringbaar struikgewas. Vandaag ondernamen David, Leandro en mezelf een nieuwe poging. Doel was bodemdichtheid meten op drie verschillende plaatsen, bodemstaal en waterstalen. We waren goed ingepakt want het had vannacht gevroren tot -16°C en deze morgen was het nog altijd bitterkoud.

De rit naar Muddy Creek duurt maar 20 minuten, maar dan moesten we nog 2 km te voet en dit keer hadden we 20 kg materiaal te dragen voor de bodemstalen en bodemdichtheid. Het zou een van de zwaarste EVA's worden ooit. Zelfs de getrainde mannen als David en Leandro hadden het op een bepaald moment moeilijk. Afdalingen en rotsen beklimmen en dit heen en terug. Ik heb afgezien als de beesten.

De EVA heeft in totaal drie uur geduurd waarvan we er twee uur en twintig minuten van gelopen hebben. Maar het landschap die we te zien kregen maakte alles goed. We waanden ons op een andere planeet, onvoorstelbaar en indrukwekkende beelden kregen we te zien.

We vonden ook een ingang door het struikgewas en bereikten de half bevroren rivier. Dit keer kon ik een waterstaal nemen van stromend water.

De voldoening was groot. Even later deden we op drie plaaten metingen van de bodemdichtheid met de penetrometer en werd een bodemstaal genomen.

Onderweg had David zonder het te merken zijn radio verloren, maar na een kort zoektocht vonden we die gelukkig terug. Geoloog David was verwonderd wat hij allemaal te zien kreeg en zijn enthousiasme was bijzonder groot. We vonden in de structuur van de imense wande van de kloof sporen van aardbevingen.

Even verder stonden we even stil om de prachtige en buitengewone natuur te bewonderen en plots zag ik iets tussen de rotsen bewegen. Leven op Mars, ja, maar dan in de vorm van een uil. Wat moet dat beest gedacht hebben toen we daar stonden te kijken. Maar dan moest het zwaarste nog komen de terugtocht met beklimmingen opnieuw met de 20 kg materiaal met daarbij nog onze ruimtepakken.

Intussen was het middag geworden en de zon stond hoog aan de hemel en we ondervonden al snel dat we teveel kledij aanhadden. Uitdoen kon niet en dus was het zweten geblazen in onze helmen en pak. Zelden heb ik in mijn leven zo afgezien. We moesten een hoogte overwinnen van 174 meter terug naar onze voertuigen. Op verschillende plaatsen moesten we even op adem komen, ook Leandro en David en dan te bedenken dat ik met 50 op de teller de oudste ben van de crew.

Maar opgeven staat niet in mijn woordenboek en de voldoening was achteraf bijzonder groot. We feliciteerden elkaar toen we na drie terug aan de hab kwamen voor onze geslaagde EVA. De teamgeest is er met deze missie nog groter op geworden.

In de late namiddag ondernamen Aster, Karon en Victoria nog een korte EVA op zoek naar verloren gegane routes en ontdekten dat Braha Highway geen alternatief is om Copernicus Highway te bereiken omdat er een rivier tussendoor stroomt. De komende dagen wordt dit verder onderzocht. Tijdens de tweede EVA werkten reeds aan de rapporten en bij de aankomst van de tweede crew waren deze al bijna klaar en konden we aan tafel. Kerstavond met enkele hapjes met Chicken soup en Chili en een kleine snack. Na de maaltijd werd er nogal wat afgelachen. We namen met de camera een enkele funny beelden op. Nu werken we nog onze blog bij en dan zullen we nog wat samen zitten. Morgen op Kerstdag gaan we het rustig aandoen. We ontbijten pas rond 9 uur en zullen wellicht maar één EVA doen. Maar dat staat dit keer nog niet vast. We zullen zien. Morgen is het cooking day en mogen we dus voedsel mengen en brood en gebak klaarmaken. Het zal een verfrissing zijn. En nu al kijken we uit naar 31 december. We keren dan terug naar Grand Junction en zullen daar wellicht een feestje bouwen. Tijdens de missie is geen drank toegelaten, hoezeer we graag ook wel een biertje zouden lusten... Tot Kerstmis.

23 december 2011 Sol 6

Vandaag weer volop zon, al zijn de temperaturen hier bij deze periode zeer laag met vorige nacht -16°C en overdag ongeveer 5°C. En daarbij ook nog het feit dat de verwarming gedeeltelijk defect is. In het labo werken is bijna onmogelijk wegens te koud. Don Lusko, onderhoudsman van de hab en bevoorrader van water en brandstof, heeft vandaag opnieuw geprobeerd om dit te herstellen, zonder resultaat. Bij het opstarten ontstond er teveel CO2 en de detectoren sloegen alarm. Wellicht morgen zal nog een poging ondernomen worden.

Vandaag deden we het wat rustiger aan. De eerste EVA startte pas om 9:40.

De vermoeidheid, de hoge druk en de lage vochtigheid, laten zich voelen. Na het ontbijt hielp ik de crew bij de suit-up en daarna heb ik met Victoria terug een drietal waterstalen geanalyseerd op geleidbaarheid en zuurstofgehalte. In een bodemstaal werden nog enkele zaden geplant zoals Rucola en nog wat basilicum.

Karon, Aster en Leandro gingen op excursie richting Cactus road. Vele wegen zijn door de jaren heen niet meer herkenbaar geworden. Enkele van de EVA's besteden we aan het opnieuw in kaart brengen van de routes en waypoints via GPS en satellietbeelden.

Ik was in de tweede EVA crew ingedeeld samen met David en Victoria. Wij deden de route die de andere crew gisteren had gedaan en onderzochten Bupree Dinosaur Creek op zoek naar dinosaurus beenderen. We vonden er tot nog toe geen maar er zullen volgende week nog pogingen ondernomen worden. Bij de uitstap ondervonden we nogmaals hoe moeilijk het werken is in de ruimtepakken.

Rijden met de ATV's in de zon heeft een heel beperkt zicht en de wandelingen zijn heel uitputtend. In de kortste keren beslaat je vizier en zie je bijna niet meer waar je loopt. Ook is het moeilijk inschatten hoeveel onderkledij je moet dragen. Op de ATV is het koud, tijdens de wandeling heb je dan weer veel te warm en zweet je heel veel. Toch denken we om volgende week eens een grote EVA te voet te doen. Om te testen hoe zwaar het werken is en hoelang we dit kunnen uithouden.

Vandaag testte ik ook een mini camera op mijn helm. De batterij was echter te weinig opgeladen om beelden te kunnen maken, maar morgen proberen we opnieuw.

Vanavond was het gezellig aan tafel. We namen uitgebreid de tijd om te dineren en zijn daarna nog eens gaan sterrenkijken. Ongelooflijke mooie sterrenhemel. Met veel moeite kan je de sterrenbeelden onderscheiden omdat het hier pikdonker is en er geen lichtvervuiling heerst. Aster ondernam een poging om foto's te nemen. We hopen volgende week de telescoop eens te gebruiken.

Vandaag dus niet veel nieuws te vertellen, maar soms moet er wat rust ingebouwd worden en dit enkel en alleen voor de veiligheid. Morgen staan opnieuw een tweetal verkennings EVA's gepland. Ik zal met David en Leandro in de voormiddag nog enkele locaties bezoeken voor bodemstalen en daarna nog efkes doorrijden naar Cactus Road omdat de route nog niet helemaal in kaart gebracht is. In de namiddag volgt er nog een kleine uitstap met Karon, Aster en Victoria. Maar lang zal dit niet duren want we willen er een gezellige Kerstavond van maken. En voor één keer zullen de dagelijkse rapporten aan Mission Support een beetje moeten wachten. Lekker eten zal er morgenavond niet bij zijn omdat we in non-cooking day zitten en dit betekent ruimtevoedsel, al hebben we wel enkele snacks gekregen met chocolaatjes en een stukje marsepein en kunnen we ook suikervrije popcorn maken. Hoe we zullen vieren? David liet het woord kareoke vallen. Ik hou mijn hart vast....

Aan iedereen en in naam van mijn crew een Zalige Kerst vanuit Utah (Mars).

22 december 2011 Sol 5

Deze morgen terug ruimtevoedsel als ontbijt, gevriesdroogde aardbeien, mango en papaya met wat cornflakes en banana chips. Iedere morgen worden we gewogen en in de vooravond moeten we de voedselstudievragen beantwoorden. Het valt me op dat ik veel minder eet dan normaal en de weegschaal bevestigd dat. De toch wel zware uitstappen (EVA's), weinig slaap en veel vloeibaar voedsel eisen hun tol. Ik begin stilaan wat kilo's te verliezen. Er zijn ook wel enkele mini snacks voorzien maar we houden dit heel beperkt en we willen nog wat overhouden voor Kerstavond.

Ik zat vandaag in de eerste EVA crew samen met Aster en David. We vertrokken omstreeks 8:45 met als doel drie locaties voor bodem onderzoek en twee voor waterstalen. Met drie uur zou het de langste EVA worden tot nog toe, en dit in barre weersomstandigheden. Windstoten, sneeuwval en temperaturen die niet boven het vriespunt kwamen. David gebruikte opnieuw zijn zware penetrometer voor de bodemdichtheid en manuele kernboor voor bodemstalen.

Met de penetrometer wordt een kogel in de grond geslagen telkens met dezelfde aantal slagen en er wordt gemeten hoe diep hij telkens gaat. De bodemstalen zullen volgende week onderzocht worden op watergehalte en samenstelling.

Aster en mezelf hadden al een poging ondernomen om een waterplas te vinden maar zonder resultaat. Dit keer hadden we de coördinaten in de GPS goed bestudeert en de eerste waterplas werd dan ook vlot gevonden, zij het dan in bevroren toestand. De penetrometer werd er opnieuw bijgehaald maar dit keer om het ijs te breken. Mijn eerste waterstalen waren een feit. Even later zouden we nog een tweede bevroren plas vinden, ook hier werden monsters genomen.

De helmcamera van Aster is fantastisch en brengt alles mooi in beeld. Het blijkt het ideale instrument te zijn om al onze activiteiten te registreren.

Na drie uur keerden we naar onze homebasis terug in lichte sneeuwval en met bevroren vingertoppen. Het duurde wel enkele uren vooraleer we terug op temperatuur kwamen. David is al sinds enkele dagen onze bakker wat brood betreft, maar ditmaal liep het mis. Het brood rees zo sterk dat het de machine uitliep en begon te verbranden. Hoe hij het klaarspeelde weet ik niet maar de deeg werd vliegensvlug overgebracht naar een ovenschotel waar het een uurtje later toch nog eetbaar uit de oven werd getoverd.

Leandro is al een tijdje aan een minirobot aan het werken. Hij schrijft hier terplaatse het programma. Net voor vertrek had ik een mini-cameraatje gekocht. Bedoeling was om met een kleine ballon op te laten en enkele beelden te schieten van de omgeving van de hab, maar omdat we geen helium ter beschikking kregen, kon dit niet doorgaan. Ik was dan ook het cameraatje uit het oog verloren, tot Leandro plots met de mini-robot tevoorschijn kwam. Ik viste het terug uit mijn bagage en liet het hem zien. Hij zag onmiddellijk enkele mogelijkheden en in de korste keren werd het ding op de grijparmen van zijn robot gemonteerd. In de komende dagen wordt het kleine vehicle uitgetest in de omgeving van de hab.

In de namiddag vertrok de tweede crew op EVA met Leandro, Karon en Victoria. Zij gingen nog dieper op verkenning tot bij Bupee Dinosaur Quarry waar beenderen van dinosaurussen zijn gevonden. Onderweg werden nog enkele waypoints in de GPS gemarkeerd. Op de foto hieronder Karon en Victoria.

In de namiddag zou ik de waterstalen analyseren maar ik ben er wegens tijdsgebrek niet toe gekomen. Er was nog een gigantische afwas te doen en het lab had dringend een poetsbeurt nodig. De klus was juist klaar toen de 2e crew weer binnenkwam. Na de EVA's verwerken we eerst alle data, foto's en video's en wordt er meestal een debriefing gehouden. De avond valt hier heel vlug en voor je het weet moet het avondeten alweer worden klaargemaakt. Morgen zit ik pas in de tweede EVA crew na de middag en zal dus opnieuw moeten instaan voor het ontbijt. Verder zal ik de tijd nemen om in het labo de twee waterstalen te analyseren op geleidbaarheid en zuurstof en plant ik nog enkele zaden in bodemstalen die eerder deze week zijn genomen.

We hebben nu al 9 EVA's uitgevoerd en 146 km afgelegd en we zijn nog niet halfweg. Hard labeur hier en dit terwijl iedereeen zich stilaan klaarmaakt voor Kerstavond en Kerstmis. We zullen hier ook een kleine viering houden maar in mijn gedachten zal ik bij mijn familie zijn. Marsian greetings!

21 december 2011 Sol 4

Vierde dag op Mars. Vandaag iets langer geslapen, hoefde dit keer geen ontbijt klaar te maken. We beslisten om vandaag niet onmiddellijk op EVA te gaan en te wachten tot de bevoorrading kwam met brandstof en water. We namen voor het ontbijt uitgebreid de tijd. En dit bleek de juiste beslissing te zijn. Iedereen leek wat vermoeid.

In de voormiddag maakten we van de gelegenheid gebruik om enkele crew foto's te nemen en de stemming zat er dan al goed in. Er werden soms hilarische foto's genomen. Een portie humor blijkt heel belangrijk te zijn tijdens deze simulatie. De sfeer is dan ook uitstekend.

Na de fotoshoot besloot ik enkele experimenten op te starten in het lab. Het drinkwater werd geanalyseerd op geleidbaarheid en zuurstofgehalte. Daarbij maakte ik dankbaar gebruik van de meetsensoren van de Vlaamse Milieu Maatschappij. Dankzij de korte training die ik gekregen heb in Oostende verliep de meting vlekkeloos. Ook studente biologie Victoria was benieuwd en hielp bij de metingen. Dezelfde analyse gebeurde ook met een staal gesmolten sneeuw die we de voorbije dagen bij een EVA opgepikt hadden.  De voorlopige resultaten voor het drinkwater: 494 µS/cm,11,7°C, 8,20 mg/L, 12,4°C, 90,3%; voor de sneeuw: 93,9 µS/cm, 8,6°C, 9,17 mg/L, 8,5°C, 92,3%.

Morgenvoormiddag ben ik samen met David en Aster ingedeeld bij de eerste EVA. Naast bodemstalen met David zullen we dit keer ook de waterplas bezoeken en stalen nemen voor analyse. Benieuwd wat daarvan de resultaten zullen zijn. De EVA's worden telkens in kaart gebracht en met satellietbeelden vergeleken. David beshikt hiervoor over gesofisticeerde software.

Nog voor de middag begon ik ook aan mijn greenhouse project. Zaden kweken in een mengeling van bodemstalen met perlite, met een systeem om op de bodem water en meststoffen toe te voegen. Hierbij maak ik gebruik van twee soorten basilicumzaden, Nasa space seeds en earth based seeds. We hopen in de loop van volgende week resultaten te zien.

Kort voor de middag viel plots de stroom uit. Bleek dat Don Lusko, onderhoudsman voor de hab, de generator aan het onderhouden was. Hij laat nooit weten wanneer hij komt en heeft nooit contact met de crew en noemt zich dan ook 'The Ghost'. Hij bracht ons de nodige brandstof voor de ATV's. Later in de namiddag zouden we nog bevoorraad worden met water.

David bakte nog voor de namiddag een brood en deed dat opnieuw in de namiddag. Het was dan ook 'cooking day'. Dus mochten we het voedsel kiezen en mengen met andere ingrediënten. Leandro maakte een lekkere Tortilla soep met groenten, stukjes vlees en aardappelen. We moeten ons elke dag wegen en ik ben al wat gewicht kwijtgeraakt.

In de namiddag namen we nog wat crewfoto's buiten aan de hab en gingen we met een deel van de crew op een korte EVA te voet en in de omgeving van de hab. Er werd 4,5 km afgelegd waarbij de radio uitgebreid werd getest en niet goed werd bevonden. We konden elkaar amper verstaan en met Capcom in de hab was helemaal geen contact mogelijk. Vreemd dat we hier over zulke slechte communicatiemiddelen beschikken. Nochtans een noodzaak voor een veilige simulatie.

In de vooravond begon het hard te waaien en werd het bewolkt. Morgen vervolgen we terug ons vooropgesteld programma voor deze week, één EVA in de voormiddag en één in de namiddag. Tenminste als het weer het toelaat. In de weerberichten zou er sneeuw op komst zijn. Misschien een witte Kerst op Mars. We hebben alvast de kerstverlichting opgehangen. Good night en met de groeten van mijn 'fantastic crew'!