Mission2Mars - MDRS109 Nicky De Munster

EVA met ATV (20-12-2011)

2012-02-03T10:05:00.001-08:00

Werken met de penetrometer van David

2012-01-07T16:33:00.000-08:00

Video genomen door Aster op 22-12-2011. Meten van de bodemdichtheid met de penetrometer.

Summery report online

2012-01-03T14:45:00.000-08:00

Vandaag verscheen het algemeen rapport van crew MDRS109 online op de website van de Mars Society: http://mdrs.marssociety.org/home/field-reports/crew109/crew109summary

31 december 2011 Crew Change-over

2012-01-02T14:25:00.000-08:00

Ik schrijf dit laatste bericht vanuit mijn home basis in Waregem. Inderdaad, ik ben vandaag weer thuis. Zondagmorgen in Grand Junction vertrokken naar de luchthaven omstreeks 7:30 am. Huurwagen ingeleverd en vliegtuig om 8:57 am naar Denver, dan vliegtuig naar Washington DC, dan vliegtuig naar Brussel. Aangekomen in Brussel deze morgen om 8:30, anderhalf uur later dan voorzien. Trein naar Waregem en thuis aangekomen rond 11:30.
Onze mini jet naar Denver.

Het avontuur is ten einde. Rest mij nog een tweetal studies in te vullen en een stagerapport te schrijven voor Victoria haar school.

Zaterdag arriveerde crew 110A rond 12:45 aan de hab. Iets later dan voorzien.

Bleek dat zij hun voedselpaketten vergeten waren. Die zouden pas de volgende dag ter plaatse gebracht worden. Het team bestond uit 6 studenten van de universiteit van Wisconsin, een zeer jong team. De volgende crew briefen duurt toch wel minstens anderhalf uur.

Wij konden pas de hab verlaten iets na 2:00 pm. We keken toch wel uit naar het einde. Het leven in de hab is heel intens, het onderzoek, de EVA's, koken, afwassen, het onderhoud, de engineering en vele uren rapporten schrijven. 14 dagen is dan ook meer dan genoeg. De ontlading is heel groot eens je het station mag verlaten.

De eerste stop was het Hollow Mountain benzine station om de wagen wat bij te tanken en een kleine snack te kopen met een echte cola en wat chocolade.

De commander is aangesteld om met de wagen te rijden en de crew veilig en wel naar Grand Junction te brengen, een trip van 2u30. We zijn een lichte maaltijd gaan nuttigen in Apple Bees. Je verlangen naar een echte maaltijd is groot maar je ondervind dat je maag zich toch wel moet aanpassen na twee weken van freez dried food.

Verder besloten we de overgang naar het nieuwe jaar te vieren in besloten kring. We ontdekten dat er een gratis jacuzzi in het hotel was en hebben daar dankbaar gebruik van gemaakt.

Jammer genoeg moesten wij de jacuzzi verlaten om 10:00 pm. De rest van de avond brachten we in de kamer door. We hadden een dikke sigaar gekocht en opgestoken om de Amerikaanse traditie van een geslaagde missie in ere te houden, remember the Apollo missions. En nee, niemand van de crew is roker, we deden alsof en voelden enorme verbondenheid en vriendschap met onze succesvolle missie.

Door de invloed van de drank en de oververmoeidheid was ik genoodzaakt mijn bed op te zoeken nog voor de jaarwissel. Van het afscheid met Karon en David kan ik me dus niet veel meer herrinneren. David en Karon vertrokken heel vroeg in de ochtend en Leandro en Victoria namen dezelfde vlucht met mij naar Denver. Aster had besloten iets later te vertrekken en ook nog een dag in Washington DC te verblijven. In Denver moest ik definitief afscheid nemen van Leandro en Victoria. Een hartelijke omhelzing was het laatste feit samen. De krop in mijn keel heb ik kunnen verbergen. Je beseft dat je elkaar waarschijnlijk nooit meer zal ontmoeten en dat is zwaar, zeker als je twee weken in een heel unieke en buitenaardse omgeving hebt kunnen samenleven. Dat vergeet je nooit. Ik zal hen missen. I'll never forget!

30 december 2011 Sol 13: Mission accomplished!

2011-12-30T22:41:00.001-08:00

Vandaag laatste simulatiedag. Er waren geen onderzoeken meer gepland, enkel nog twee verkennende EVA's en nog enkele wetenschappelijke video-opnames voor Educational Innovations. Een ietwat ontspannende afsluiter na twee weken van intense exploratie en onderzoek. Vanavond moest het 'Summery Report' opgesteld worden. We waren allen onder de indruk van wat we verwezenlijkt hebben. Maar eerst nog wat info over vandaag.
Karon, David en Leandro gingen iets voor 10:00 am op PED EVA (PED=Pedestrial) richting Skyline Rim. ATV's zijn op die plaats niet toegelaten en dus besloot men op de laatste dag nog een uitdaging aan te gaan en de 4,3 km heen en terug te voet aan te vatten. Een tocht van 2u30, zo bleek. Bij de start volgde meteen de beklimming naar Radio Ridge, op zich al een zware klus.

Skyline Rim is een eigenaardig gebied. Je kan het niet echt rotsen noemen en je kan ook moeilijk inschatten welke kleur dit gebied uitstraalt. Donkergrijs met ietwat geel in verwerkt. Een bijzonder geheimzinnig stukje natuur.

Bij terugkeer had iedereen een paar liter vocht verloren. Het resultaat van 2u30 te voet in (nep)ruimtepak. Op de foto David na aankomst in de hab. Dit was me ook overkomen enkele dagen geleden met de EVA naar Muddy Creek.

Tijdens de bovengenoemde tocht hadden Aster en mezelf zicht teruggetrokken in het lab voor deel twee van de wetenschappelijke schoolexperimenten van Educational Innovations. Gisteren hadden we mooie beelden gemaakt met o.a. de immense Solar Tube in de omgeving van de hab. Nu volgden enkele kleinere experimentjes maar daarom niet minder interessant. Aster trad terug op als ideale edutainer terwijl ik instond voor video en geluid. Een greep uit het pakket:
demo verschil tussen massa en gewicht,

demo Fire Syringe, waarbij samengeperste lucht voor ontbranding kan zorgen,

demo inside - outside sensor,

demo glogerm, waarbij wordt aangetoond hoe vlug iemand kan besmet worden.

In de namiddag gingen wij, Aster, Victoria en mezelf, nog een laatste maal op EVA richting Candor Chasma. Het was op aanraden van David, hij had die locatie gisteren verkend. Het zou een van de mooiste en indrukwekkendste tochten worden. Al ben ik me ervan bewust dat ik dit nogal eens zal gezegd hebben. Een laatste maal de pakken aan, de helm insmeren, radio en lucht check. Het neemt telkens een half uur in beslag om iedereen klaar te krijgen.

Ook Victoria nam aan de tocht deel. Jammer genoeg leefde zij nogal teruggetrokken in de hab en ook op EVA vermeed zij alle gezelschap. Verschillende keren moest ik er haar op attend maken dat zij tijdens de tochten dicht bij ons moest blijven, maar tevergeefs. Ook deze namiddag bleef zij telkens 50 tot 100 meter achter ons lopen. Resultaat was dat wij de tocht niet volledig konden uitvoeren wegens de invallende duisternis. Op de foto Victoria op grote afstand...

Zoals vermeld was in de laatste EVA een indrukwekkend stukje natuur te zien. Er zijn veel foto's genomen waarvan ik er hier maar een paar kan laten zien. In dit gebied waren heel veel puma sporen te vinden. Het is toch wel fascinerend te weten dat deze dieren hier leven terwijl er eigenlijk weinig voedsel voorhanden is.

En dat was het dan. Laatste rit terug naar de hab en de helm en het space suit definitief aan de haak. Net voor het binnenstappen liet ik me nogmaals fotograferen met Aster Stein. Wat ben ik blij dat hij ook bij het team was ingedeeld. Wat hij hier verwezenlijkt heeft is enorm. Eduction Officer en Journalist, met prachtige educatieve demo's, iedere avond zijn journalist report schrijven, de beste kok van het team en een fors pakket humor. Het bleek de ideale collega en teamspeler te zijn. Bedankt Aster!

En dit kan ook gezegd worden van David, Leandro en Karon. Zulke mensen ontmoet je niet elke dag en zal ik allicht nooit meer ontmoeten. We hebben 14 dagen samen geleefd alsof we elkaar al jaren kenden. Het afscheid zal zwaar worden morgen. Thank you David, Leandro, Karon! I will never forget you!

Hierbij wens ik nogmaals mijn familie te bedanken dat ik mijn 'space' carrièrre in schoonheid heb mogen afsluiten. Bedankt Katharina en Anke! Het deed me wat, tweemaal kunnen deelnemen en eenmaal als leider van een team. Met de paraboolvlucht, centrifuge, de stage in Alabama en nu deze twee Mars simulaties, heb uiteindelijk alles bereikt waar ik naar verhoopt had. Hier terplaatse heb ik dan ook beslist na deze missie definitief met alle activiteiten inzake ruimtevaart te stoppen. Het is een intense periode geweest met vallen en opstaan en met voor- en tegenspoed. Na thuiskomst weet ik dat de pers me terug zal opwachten. Volgende dinsdag volgt nog een interview met de VPRO, de Nederlandse radio omroep en met enkele kranten. En er zullen wellicht nog enkele voordrachten volgen, maar that's it.

Tot slot nog melden dat de missie een compleet succes was en dat zal Mission Support wel beamen.

Het Final Summery Report werd aan Mission Support overgemaakt en zal binnenkort verschijnen. Aan iedereen bedankt voor jullie interesse en Happy New Year nog vanuit Utah!

29 december 2011 Sol 12

2011-12-29T20:09:00.000-08:00

Vandaag weer iets langer geslapen dan normaal. We namen uitgebreid de tijd om samen te ontbijten. We genieten telkens van elkaars gezelschap en de aangename en heel dikwijls humoristische conversaties. Het klikte van bij de start en we hebben het zo kunnen houden. Het afscheid zal zwaar worden, weet ik zeker.

Wat zal het vreemd aandoen eens de simulatie is afgelopen en we terug naar het normale dagelijkse leven en de bewoonde wereld moeten terugkeren. Geen geluid meer van pompen of andere apparatuur en geen indrukwekkend zicht meer vanuit mijn kamer.
EVA 20 vertrok pas iets voor 10:00 pm. Leandro en Victoria gingen op verkenning richting North Pinto Hills, een gebied die zij nog niet hadden bezocht. Een van mijn doelstellingen is dat iedereen de kans moet krijgen om alle interessante locaties te bezoeken. Het gebied waar het station is opgesteld is zo indrukwekkend dat je na elke bocht of heuvel weer een ander soort landschap te zien krijgt. Er is hier zoveel te zien en je krijgt daar nooit genoeg van.

Aster zou aanvankelijk deel uitmaken van deze crew, maar zoals eerder vermeld hadden we besloten vandaag de experimenten op video op te nemen voor een van onze sponsors Educational Innovations. Doelstelling is enkele populaire fysica experimenten te demonstreren met het indrukwekkend silhouet van de hab op de achtergrond. Het weer was terug uitstekend met veel zon en weinig wolken. Aster was de ideale presentator en zijn ervaring als edutainer van Technopolis was duidelijk merkbaar. Zowel in het Nederlandse als het Engels. Het eerste deel bestond uit een demo van de 'Wind Tube', een demonstratie van het principe van Bernouilli. Dan hadden we de 'outside dectector' en als laatste de 'Solar Tube'. Het was een 'amazing view' om te zien hoe de bijna 20 meter lange luchtbuis opsteeg juist voor de hab en het was ook een hele toer om deze onder controle te houden. We lieten het experiment wel een half uur lopen. Mooie beelden en foto's werden genomen.

Kort voor het beëindigen van de demo verscheen een Jeep bij de hab met vier bezoekers. We dachten eerst dat het mensen van Mission Support waren, maar tot onze verbazing bleken het Amerikanen te zijn die een zestigtal mijl verderop woonden en een bezoek brachten aan het gebied. Ze hadden weet van een station die hier zou gevestigd zijn maar wat dit voorstelde wisten ze niet. Aster gaf hen een korte demo van onze experimenten en ik liet hen even het labo zien. Ook Leandro kreeg het bezoek van de 4 'aliens' terwijl hij zijn robot opnieuw aan het uittesten was. Het bezoek duurde amper 20 minuten en als souvenir gaven wij hen enkele kleine attributen van de experimenten.

Vandaag maakten we ook onze crewlabels die we op onze kamerdeur kleefden, dewelke een traditie is in de hab. Aster en mezelf maakten van de gelegenheid gebruik om nog enkele persoonlijke foto's te nemen in onze uitrusting bij de ingang van de hab.

In de namiddag voerden David en Karon de tweede EVA van de dag uit. David had nog een laatste locatie te doen voor zijn geologisch onderzoek. Karon nam vanop afstand enkele mooie foto's van onze Solar Tube.

In tweede deel van hun EVA bezochten zij nog het gebied van Candor Chasma, dewelke Aster, Victoria en mezelf morgen zullen bezoeken.

Zoals eerder vermeld testte Leandro opnieuw zijn robot uit na enkele wijzigingen in de software te hebben aangebracht. Mijn camera bevindt zich nog altijd op de grijparm en maakte al indrukwekkende beelden. Leandro vertelde me dat hij nog andere robots had voorzien om hier te testen, maar door de te korte voorbereidingstijd kon hij niet tijdig over alle onderdelen beschikken. Met telefoontjes op weg naar Utah probeerde hij nog alle onderdelen hier te krijgen maar tevergeefs. Dit is dus ook een van de problemen bij de selecties. Je krijgt pas twee maanden voor vertrek te horen dat je geselecteerd bent. Dit is meestal te kort om je vooropgesteld programma nog tijdig klaar te krijgen.

Er was vandaag een herstelling nodig aan een van de backpacks. Een luchtslang had het begeven. Engineer Leandro lostte dit professioneel op met de assistentie van Aster. Iedereen helpt hier iedereen, nog een doelstelling die ik aan het begin van de missie had vooropgesteld.

We hebben beslist om morgen toch nog twee korte EVA's te doen. David, Karon en Leandro in de voormiddag met een lange voettocht naar Skyline Rim en Aster, Victoria en mezelf kort na de middag met een bezoek aan het indrukwekkende gebied van Candor Chasma. Aster en mezelf zullen ook nog de rest van de fysica experimenten opnemen in het lab en daarna zullen we aan de opkuis beginnen. Vanavond was de toegang tot het internet weer bijzonder slecht. Het nam uren in beslag om onze rapporten door te sturen. Morgen rest mij de zware taak om een eindrapport te schrijven. Maar ook hier zullen we de koppen bij elkaar steken. De laatste etappe gaat morgen van start. We zullen nog een laatste maal het beste van onszelf geven en zoals dat al de hele missie het geval was zal ik hiervoor niemand moeten motiveren. Let's go one more time!

28 december 2011 Sol 11

2011-12-28T18:26:00.000-08:00

Woensdag 28 december, nog twee dagen te gaan. Vrijdagmiddag stoppen we officieel de simulatie. De inventaris moet opgemaakt worden, bagage gepakt en de hele hab moet opgekuisd worden voor de volgende crew. MDRS110 zal aankomen zaterdag rond de middag. Daarna rest ons nog de lange rit naar Grand Junction, Colorado.

Sol 11 stond volledig in het teken van de wetenschap. Twee EVA's en veel labowerk met wateranalyses en de controle van de bacterie groei. Deze morgen ging de eerste EVA van start om 9:20 am. Doel bodemstalen op twee locaties in de omgeving van Lower Blue Hills. De ATV's werden geparkeerd aan de voet van Harris Hills.

De rest, 1,2 km, legden we te voet af bepakt met 20 kg aan geologisch materiaal. Voor Ovam nam ik er ook twee bodemstalen. Het weer was opnieuw uitstekend. Wat dat betreft hebben we zeker meeval gekend. In de voorbije jaren werd tijdens deze periode telkens veel sneeuwval opgetekend. De locatie was een open vlakte.

Vele jaren geleden was dit de bodem van een zee. De plaats ligt bezaaid met oesterfossielen. De EVA duurde 1 uur en 40 minuten, wat eerder kort is.

Het tweede team vertrok omstreeks 2:00 pm en zocht verder naar een doorgang tussen Brahe Highway en Copernicus Highway. Deze werd ook gevonden maar niet geschikt om met de ATV's door te rijden.
Na hun vertrek zocht ik het labo op om de waterstalen te analyseren die we een paar dagen eerder in Muddy Creek hadden genomen. De waterstalen genomen op verschillende locaties leveren ook telkens andere waarden op.

Vanmorgen begonnen ook de eerste basilicumzaadjes te ontkiemen die gezaaid waren in Utah grond. Het Greenhouse project lijkt ook te slagen. De Nasa space seeds lieten zich nog niet zien. Bedoeling zou zijn om dit project nog een rotatie te laten doorlopen. Maar tot op heden hebben we daar nog altijd geen toestemming voor gekregen.

De communicatie met Mission Support loopt soms wat stroef en is soms bijzonder onaangenaam. Als we over bepaalde zaken een vraag stellen dan krijgen we meestal een onvriendelijke mail terug. En dit werkt de crew soms op de zenuwen. Om een voorbeeld te geven. In het begin van de simulatie hadden we een EVA gedaan op een route die, achteraf gezien, niet mocht bereden worden. Mission Support maakte ons daar op een bijzonder onvriendelijke wijze op attend, alsof we een moord hadden begaan. Terwijl we volgens de kaarten een compleet correcte route hadden gereden. Antwoord van Mission Support was dat wij een verkeerde kaart hadden gebruikt. Dan ligt het hier vol met verkeerde kaarten want op elke kaart staat deze route vermeld. Soms worden we behandeld alsof we kleine kinderen zijn. Elk woord in onze rapporten wordt ontleedt. Elke kilometer die we gereden of te voet hebben afgelegd wordt nagekeken. Als ik meld dat de poederdrank bijna opgebruikt is, dan krijg ik te horen dat we die drank eigenlijk niet elke dag mochten gebruiken. Van zowel de routes als de drank en nog zoveel andere zaken zijn we dus nooit gebriefd geweest. Hetzelfde met het labo. Twee maanden geleden vroeg ik om een inventaris van het labo, zodat biologen Karon en Victoria en geoloog David konden inschatten welk onderzoek er mogelijk was. Geen inventaris gekregen. Als wij tijdens de missie vragen om de nieuwe microscopen te mogen gebruiken die in een opgesloten kast zitten, dan krijgen wij terug een gelijkaardige mail dat we dat op voorhand hadden moeten vragen. Vooral Karon kreeg het hier hard te verduren. Dan vraag ik me soms af wat hier eigenlijk prioriteit verdient, het onderzoek of iets anders. Wat kan hiervoor de oorzaak zijn? Met grote nadruk kan ik melden dat onze missie een van de succesvolste is ooit op gebied van onderzoek. Het lijkt erop dat sommige mensen hier jaloers op zijn. Waar heb ik dat nog meegemaakt? Maar de ingesteldheid en motivatie van onze crew is er niet minder om. Niets of niemand kan onze enthousiasme temperen. Met nog een paar dagen te gaan weten we nu al dat we 90% van onze doelstellingen zullen bereikt hebben en dat is een bijzonder hoge score in vergelijking met andere crews.
Karon bekeek vandaag nog de kweek van bacteriën op de bodemstalen. Deze zijn nagenoeg bijna allemaal positief, alleen kunnen deze met dit beperkt labo maar gedeeltelijk ontleedt worden. Zij zal alvast enkele aanbevelingen doorsturen naar de Mars Society.

Morgen staan nog twee korte EVA's op het programma. Aster en mezelf blijven echter in de hab en zullen de experimenten van Educational Innovations op video opnemen. Vandaag ontbrak de tijd hiervoor. We werken dus nog keihard door tot vrijdag.
Martian greetings!

27 december 2011 Sol 10

2011-12-27T21:18:00.000-08:00

Gisteren in de namiddag was ik zo moe dat ik een dutje deed in mijn kamer. Ook Aster viel in slaap aan tafel. Die avond kon ik dan ook niet onmiddelijk de slaap vatten. Omdat een internetverbinding de hele dag bijna onmogelijk was geweest, moest ik opnieuw vannacht mijn blog bijwerken. Bij het ontwaken kijk ik altijd eventjes door het raam. Ik slaap aan de achterzijde van de hab en heb zicht op het observatorium. Ik zal dit beeld zo lang mogelijk in mijn geheugen proberen te prenten.

Leandro was terug de eerste die opstond deze morgen. Een man van orde en dicipline. Vandaag was het non cooking day, dus pre-pepared food of astronautenvoedsel. Ontbijtgranen met gevriesdroogde aardbeien, papaya, mango en een handvol rozijnen.

Altijd heb ik nog een hongerig gevoel na de maaltijd en verlang ik al opnieuw naar de volgende maaltijd. Deze morgen bij de weging bleek ik bijna twee kilogram te zijn afgevallen. De spierpijn laat zich ook voelen. Iedere dag 2 à 3 uur het backpak op je rug en telkens 20 km rijden met de ATV's op hobbelig terrein en soms nog een paar km te voet bepakt met geologisch materiaal. Maar ik klaag niet, het is goed nog eens wat beweging te hebben en eens wat af te zien.

Deze morgen waren Leandro, Karon en Victoria de eersten om op EVA te gaan, nr. 16. Zij gingen op verkenninng in de Black Hills area. Bizar landschap.

Na het middagmaal testte Leandro zijn mini-robot in de omgeving van de hab. Het vehikeltje beschikt over een mini-cameraatje en kan beelden schieten op plaatsen waar wij niet bij kunnen. Er is ook een grijparm op geplaatst om kleine steentjes op te nemen.

Na de middag was het dan mijn beurt om op EVA te gaan. We noemen het de DNA-crew (David, Nicky en Aster). David wil deze week nog zijn laatste bodemstalen nemen en ik maak van de gelegenheid gebruik om dat voor OVAM ook te doen op dezelfde locaties. Vaak moeten we hierbij de ATV's op een grote afstand achterlaten. Dan weet je pas echt wat het inhoud om zwaar bepakt en met extra materiaal op stap te gaan in de ruimtepakken, ook al zijn het geen echte.

Bij het rijden met de ATV's kan het heel koud zijn en te voet loopt het zweet dan weer van je rug. Maar ondanks de zware verplaatsingen kijkt iedereen er telkens weer opnieuw naar uit.

Na de bodemstalen reden we nogmaals naar de Brahe Highway. We probeerden daar al verschillende keren de doorgang te vinden naar de Schriaparelli Highway. Maar ook ditmaal slaagden we daar niet in. Telkens verperd ons een diepe kloof de weg. Op de foto bekijken Aster en David nogmaals de coördinaten.

Zo te zien is deze connectie niet meer mogelijk. Dan maar terug naar de hab. De nacht valt hier heel snel en het was al na 5 uur pm. En de lage zon kan soms heel gevaarlijke situaties creëren.

Morgen opnieuw twee EVA's met enkele boringen en bodemstalen, we bekijken samen met Karon de groei van de bacteriën, er zijn nog wateranalyses te doen en samen met Aster zullen we starten met de video opnames van de schoolexperimenten die we gekregen hebben van de Amerikaanse organisatie Educational Innovations. Het wordt een zeer gevulde dag. Maar het zijn dan ook de laatste. Het einde van de missie nadert snel. Until tomorrow.

26 december Sol 9

2011-12-26T19:32:00.000-08:00

Sol 9, negen dagen in de simulatie. Wat vliegt de tijd. Ontwaken na een ietwat onrustige nacht, veel lawaai van het luchtcirculatiesysteem.
Gisteren hebben we opnieuw naar de sterren gekeken. Als je hier uit de hab stapt dan zie je werkelijk geen hand voor je ogen. Van zodra je ogen aan de donkere nacht zijn aangepast zie je in één oogopslag de melkweg schitteren. Aster nam onderstaande foto.

In de verste verte geen lichtkoepel te zien. En vooral, de absolute stilte. Een echte verademing. Straks moet ik terug naar het drukke stinkende België. Het land waar ze de fabrieken zomaar in je tuin komen te zetten. Meer en meer begin ik dat drukke stresserende gedoe te haten. Maar wat doe je daaraan.
Maar eerst nog een paar dagen genieten van deze missie.

Zoals ik had voorspeld ligt het tempo van de activiteiten in de tweede week veel lager. De reden: de hoogte en de vermoeidheid. Eerste EVA was vandaag gepland omstreeks 8:30am maar ging pas van start om 9:50am. Leandro had lekkere pannekoeken gebakken en het ontbijt duurde dan ook iets langer. In cooking day zijn er iets meer mogelijkheden.

De eerste EVA, nr 14, bestond aanvankelijk uit Karon, David en mezelf, maar Karon besloot nog wat in het lab te werken. Sinds een paar dagen is zij bezig met het kweken van bacteriën uit de genomen bodemstalen. Vandaag heeft ze 8 stalen toegevoegd met een incubatie periode van 48 uur. Bedoeling is te zoeken naar extremofielen. In het labo hebben we hiervoor een oven ter beschikking. Karon zou pas deze middag aan de tweede EVA deelnemen.

Ik was dus vandaag met David alleen op stap om grondboringen te doen, stalen te nemen en de bodemdichtheid te bepalen. Ik nam een bodemstaal voor OVAM, zij hadden hadden ons hiervoor van speciale kokertjes voorzien. De stalen zullen in België verder onderzocht worden.

Om de foto's te nemen had ik mijn statief meegenomen op de ATV. Ditmaal werkten we in de omgeving van de zogenaamde North Pinto Hills.

Even verder plaatsten we de ATV's op een veilige plaats en deden nog een stuk te voet naar de rand van de Canyon. Opnieuw een fenomenaal stukje natuur. We hebben er efkes de tijd genomen om van het zicht te genieten. Niet te beschrijven. Op een onverwachte plaats vond David versteend hout. Heel speciaal.

Op de terugweg namen we nog wat gelegenheidsfoto's van de indrukwekkende weg naar de hab. Je krijgt er nooit genoeg van. In deze voorhistorische natuur zie je er als het ware nog de dinosourussen rondlopen.

Aster checkte vandaag de experimenten die we gekregen hadden van Educational Innovations. Bedoeling is dat we de wetenschappelijke schoolexperimenten waarschijnlijk woensdag zullen demonstreren in de omgeving van de hab. Later daarover meer.

In de namiddag ging de tweede EVA van start met Karon, Leandro en Victoria. Zij gingen op verkenning op Olympus Mons, een grote heuvel niet ver van de hab.

Morgen voormiddag zal ik nog enkele waterstalen analyseren die we op 24 december genomen hebben in de rivier op Muddy Creek. De tijd ontbrak me om dit eerder te doen. Van alle stalen die we genomen hebben worden de coördinaten verzameld en op satellietkaart ingebracht. Eind deze week krijgen we alle gedetailleerde kaarten van David. Heel interessant.

Morgen terug twee EVA's. Vandaag kregen we een herbevoorrading van brandstof voor de ATV's. We hebben nu genoeg tot het einde van de missie. In de voormiddag Leandro, Karen en Victoria. In de namiddag David, Aster en mezelf. Doel, nog enkele bodemstalen nemen voor David en voor OVAM. Ik zal dus in de voormiddag mijn waterstalen kunnen analyseren. Opnieuw een drukke maar interessante dag. Good night from Utah.

25 december 2011 Sol 8 Kerstmis

2011-12-25T07:39:00.000-08:00

Merry Christmas vanuit Utah!

Gisteren mijn eerste Kerstavond niet in familieverband, strange feeling, maar we maakten het best gezellig. We hadden binnen de voedselstudie enkele hapjes gekregen.

Na de maaltijd (non cooking day = gevriesdroogde voeding) werkten we toch eerst onze rapporten af en gingen daarna terug aan tafel zitten. Met wat Kerstmuziek op de achtergrond haalden we wat herrinneringen op en speelden we een partijtje kaarten (Phases 10).

Het werd redelijk laat en pas om 1:30 zochten we onze slaapvertrekken op. Maar niet voor Aster en mezelf eerst de kadootjes op tafel had gelegd.

Voor een keer werd de wekker niet gezet. Ontbijt stond pas gepland omstreeks 10:00 am. David had beloofd een brood te bakken en stond daarvoor speciaal op om 6:00 am. Eens het brood in de machine ging hij ook terug slapen. Ondanks de zware EVA van gisteren en de late avond, had ik geen vaste slaap. Op de kaart in het blauw de EVA die ik samen met David en Leandro deed. Al onze EVA's worden door David op satellietkaarten gezet. We weten exact hoeveel kilometer, hoelang we onderweg zijn en hoeveel hoogteverschil we gedaan hebben. Van de bodem en waterstalen wordt telkens de locatie via GPS vastgelegd.

Mijn kamertje is gelegen aan de buitenkant van de de bovenverdieping en is kouder dan de binnenkamers. Gisteren avond hadden we nog plannen om vandaag een korte EVA te doen. Maar na het gezellig ontbijt, die duurde tot 11:00 am, besloten we het rustig aan te doen. We konden de rust goed gebruiken. En dan kadootjes tijd.

Voor de Amerikanen had ik een Engelstalige strip voorzien van Kuifje en een dito sleutelhanger.j Voor Aster het boek Starman, over het leven van Joeri Gagarin.

Aster had ons een mooie herinnerings plaquete meegebracht met het logo van MDRS109 en Leandro een mini-loupe om fosielen en gesteenten te bekijken. De lectuur werd meteen verslonden met wat candy in de hand en een stukje marsepein.

Omwille van het late ontbijt werd de lunch overgeslagen en hadden we de gelegenheid om via Skype heel kort met de familie te spreken. De verbinding is zo slecht dat we maar één camera konden gebruiken. Het deed me iets om hen terug te zien en te horen. Maar nog een weekje geduld. De namiddag en avond werd ingevuld met het bekijken van twee DVD's als ontspanning. Een ervan was 'De red planet', of wat dacht je...

Morgen terug back to business, twee EVA's, waarvan ik deel zal uitmaken van de eerste team samen met David en Karon. Dus uit bed om 7:00 am, breakfast om 7:30, suit-up om 8:00 en vertrek om 8:30. Op het programma bodemstalen en bodemdichtheid meten, in de namiddag waterstalen analyseren en planning opmaken voor de experimenten van Eductional Innivations. De weersvoorspelling voor morgen en de komende dagen, zon en licht bewolkt. De sfeer in de crew: zonnig en uitstekend. Tot morgen.

24 december 2011 Sol 7

2011-12-24T18:42:00.001-08:00

Zonsopkomst gezien vanuit de hab, foto genomen door Aster.

We ondervinden dat onze geplande activiteiten telkens iets later van start gaan. We sliepen allemaal iets langer en de eerste EVA ging pas van start omstreeks 10:00 am. Iedere avond moeten verschillende rapporten worden geschreven en doorgestuurd naar Misson Support en dat neemt uren in beslag. De rapporten: Commanders Check-in Report, Commanders Report, Science Report, EVA Report, Journalist Report. Het Commanders report moet telkens binnen zijn voor 7:00 pm, maar ik geraak er bijna nooit. En dan is er nog de Food Study daily reports.

Sommige rapporten zijn overbodig want er moet telkens hetzelfde geschreven worden. Anderzijds is het een soort controle van ieder onderdeel van de missie en crew. We leven nu al dagen op de adrenaline van het fantastische van deze missie dat we niet beseffen hoe zwaar het wel is. En vandaag was voor mij een van de zwaarste ooit, maar ik heb het goed doorstaan en de voldoening was achteraf bijzonder groot.

We zijn dus gisteren de nacht ingegaan met een verwarming die maar half functioneerde. Deze morgen was het beneden niet te doen. De zeep waarmee we de helmen aan de binnenkant insmeren tegen condensatie was bevroren. We besloten dan toch de verwarming opnieuw op te starten en af te wachten wat er zou gebeuren. De CO dectoren bleven dit keer stil en we konden ons terug opwarmen.

Gisteren waren Aster, Leandro en Karon op verkenning gegaan naar de rivier de Muddy Creek, maar zij standden op een goeie honderd meter wegens ondoordringbaar struikgewas. Vandaag ondernamen David, Leandro en mezelf een nieuwe poging. Doel was bodemdichtheid meten op drie verschillende plaatsen, bodemstaal en waterstalen. We waren goed ingepakt want het had vannacht gevroren tot -16°C en deze morgen was het nog altijd bitterkoud.

De rit naar Muddy Creek duurt maar 20 minuten, maar dan moesten we nog 2 km te voet en dit keer hadden we 20 kg materiaal te dragen voor de bodemstalen en bodemdichtheid. Het zou een van de zwaarste EVA's worden ooit. Zelfs de getrainde mannen als David en Leandro hadden het op een bepaald moment moeilijk. Afdalingen en rotsen beklimmen en dit heen en terug. Ik heb afgezien als de beesten.

De EVA heeft in totaal drie uur geduurd waarvan we er twee uur en twintig minuten van gelopen hebben. Maar het landschap die we te zien kregen maakte alles goed. We waanden ons op een andere planeet, onvoorstelbaar en indrukwekkende beelden kregen we te zien.

We vonden ook een ingang door het struikgewas en bereikten de half bevroren rivier. Dit keer kon ik een waterstaal nemen van stromend water.

De voldoening was groot. Even later deden we op drie plaaten metingen van de bodemdichtheid met de penetrometer en werd een bodemstaal genomen.

Onderweg had David zonder het te merken zijn radio verloren, maar na een kort zoektocht vonden we die gelukkig terug. Geoloog David was verwonderd wat hij allemaal te zien kreeg en zijn enthousiasme was bijzonder groot. We vonden in de structuur van de imense wande van de kloof sporen van aardbevingen.

Even verder stonden we even stil om de prachtige en buitengewone natuur te bewonderen en plots zag ik iets tussen de rotsen bewegen. Leven op Mars, ja, maar dan in de vorm van een uil. Wat moet dat beest gedacht hebben toen we daar stonden te kijken. Maar dan moest het zwaarste nog komen de terugtocht met beklimmingen opnieuw met de 20 kg materiaal met daarbij nog onze ruimtepakken.

Intussen was het middag geworden en de zon stond hoog aan de hemel en we ondervonden al snel dat we teveel kledij aanhadden. Uitdoen kon niet en dus was het zweten geblazen in onze helmen en pak. Zelden heb ik in mijn leven zo afgezien. We moesten een hoogte overwinnen van 174 meter terug naar onze voertuigen. Op verschillende plaatsen moesten we even op adem komen, ook Leandro en David en dan te bedenken dat ik met 50 op de teller de oudste ben van de crew.

Maar opgeven staat niet in mijn woordenboek en de voldoening was achteraf bijzonder groot. We feliciteerden elkaar toen we na drie terug aan de hab kwamen voor onze geslaagde EVA. De teamgeest is er met deze missie nog groter op geworden.

In de late namiddag ondernamen Aster, Karon en Victoria nog een korte EVA op zoek naar verloren gegane routes en ontdekten dat Braha Highway geen alternatief is om Copernicus Highway te bereiken omdat er een rivier tussendoor stroomt. De komende dagen wordt dit verder onderzocht. Tijdens de tweede EVA werkten reeds aan de rapporten en bij de aankomst van de tweede crew waren deze al bijna klaar en konden we aan tafel. Kerstavond met enkele hapjes met Chicken soup en Chili en een kleine snack. Na de maaltijd werd er nogal wat afgelachen. We namen met de camera een enkele funny beelden op. Nu werken we nog onze blog bij en dan zullen we nog wat samen zitten. Morgen op Kerstdag gaan we het rustig aandoen. We ontbijten pas rond 9 uur en zullen wellicht maar één EVA doen. Maar dat staat dit keer nog niet vast. We zullen zien. Morgen is het cooking day en mogen we dus voedsel mengen en brood en gebak klaarmaken. Het zal een verfrissing zijn. En nu al kijken we uit naar 31 december. We keren dan terug naar Grand Junction en zullen daar wellicht een feestje bouwen. Tijdens de missie is geen drank toegelaten, hoezeer we graag ook wel een biertje zouden lusten... Tot Kerstmis.

23 december 2011 Sol 6

2011-12-23T21:08:00.001-08:00

Vandaag weer volop zon, al zijn de temperaturen hier bij deze periode zeer laag met vorige nacht -16°C en overdag ongeveer 5°C. En daarbij ook nog het feit dat de verwarming gedeeltelijk defect is. In het labo werken is bijna onmogelijk wegens te koud. Don Lusko, onderhoudsman van de hab en bevoorrader van water en brandstof, heeft vandaag opnieuw geprobeerd om dit te herstellen, zonder resultaat. Bij het opstarten ontstond er teveel CO2 en de detectoren sloegen alarm. Wellicht morgen zal nog een poging ondernomen worden.

Vandaag deden we het wat rustiger aan. De eerste EVA startte pas om 9:40.

De vermoeidheid, de hoge druk en de lage vochtigheid, laten zich voelen. Na het ontbijt hielp ik de crew bij de suit-up en daarna heb ik met Victoria terug een drietal waterstalen geanalyseerd op geleidbaarheid en zuurstofgehalte. In een bodemstaal werden nog enkele zaden geplant zoals Rucola en nog wat basilicum.

Karon, Aster en Leandro gingen op excursie richting Cactus road. Vele wegen zijn door de jaren heen niet meer herkenbaar geworden. Enkele van de EVA's besteden we aan het opnieuw in kaart brengen van de routes en waypoints via GPS en satellietbeelden.

Ik was in de tweede EVA crew ingedeeld samen met David en Victoria. Wij deden de route die de andere crew gisteren had gedaan en onderzochten Bupree Dinosaur Creek op zoek naar dinosaurus beenderen. We vonden er tot nog toe geen maar er zullen volgende week nog pogingen ondernomen worden. Bij de uitstap ondervonden we nogmaals hoe moeilijk het werken is in de ruimtepakken.

Rijden met de ATV's in de zon heeft een heel beperkt zicht en de wandelingen zijn heel uitputtend. In de kortste keren beslaat je vizier en zie je bijna niet meer waar je loopt. Ook is het moeilijk inschatten hoeveel onderkledij je moet dragen. Op de ATV is het koud, tijdens de wandeling heb je dan weer veel te warm en zweet je heel veel. Toch denken we om volgende week eens een grote EVA te voet te doen. Om te testen hoe zwaar het werken is en hoelang we dit kunnen uithouden.

Vandaag testte ik ook een mini camera op mijn helm. De batterij was echter te weinig opgeladen om beelden te kunnen maken, maar morgen proberen we opnieuw.

Vanavond was het gezellig aan tafel. We namen uitgebreid de tijd om te dineren en zijn daarna nog eens gaan sterrenkijken. Ongelooflijke mooie sterrenhemel. Met veel moeite kan je de sterrenbeelden onderscheiden omdat het hier pikdonker is en er geen lichtvervuiling heerst. Aster ondernam een poging om foto's te nemen. We hopen volgende week de telescoop eens te gebruiken.

Vandaag dus niet veel nieuws te vertellen, maar soms moet er wat rust ingebouwd worden en dit enkel en alleen voor de veiligheid. Morgen staan opnieuw een tweetal verkennings EVA's gepland. Ik zal met David en Leandro in de voormiddag nog enkele locaties bezoeken voor bodemstalen en daarna nog efkes doorrijden naar Cactus Road omdat de route nog niet helemaal in kaart gebracht is. In de namiddag volgt er nog een kleine uitstap met Karon, Aster en Victoria. Maar lang zal dit niet duren want we willen er een gezellige Kerstavond van maken. En voor één keer zullen de dagelijkse rapporten aan Mission Support een beetje moeten wachten. Lekker eten zal er morgenavond niet bij zijn omdat we in non-cooking day zitten en dit betekent ruimtevoedsel, al hebben we wel enkele snacks gekregen met chocolaatjes en een stukje marsepein en kunnen we ook suikervrije popcorn maken. Hoe we zullen vieren? David liet het woord kareoke vallen. Ik hou mijn hart vast....

Aan iedereen en in naam van mijn crew een Zalige Kerst vanuit Utah (Mars).

22 december 2011 Sol 5

2011-12-22T20:18:00.000-08:00

Deze morgen terug ruimtevoedsel als ontbijt, gevriesdroogde aardbeien, mango en papaya met wat cornflakes en banana chips. Iedere morgen worden we gewogen en in de vooravond moeten we de voedselstudievragen beantwoorden. Het valt me op dat ik veel minder eet dan normaal en de weegschaal bevestigd dat. De toch wel zware uitstappen (EVA's), weinig slaap en veel vloeibaar voedsel eisen hun tol. Ik begin stilaan wat kilo's te verliezen. Er zijn ook wel enkele mini snacks voorzien maar we houden dit heel beperkt en we willen nog wat overhouden voor Kerstavond.

Ik zat vandaag in de eerste EVA crew samen met Aster en David. We vertrokken omstreeks 8:45 met als doel drie locaties voor bodem onderzoek en twee voor waterstalen. Met drie uur zou het de langste EVA worden tot nog toe, en dit in barre weersomstandigheden. Windstoten, sneeuwval en temperaturen die niet boven het vriespunt kwamen. David gebruikte opnieuw zijn zware penetrometer voor de bodemdichtheid en manuele kernboor voor bodemstalen.

Met de penetrometer wordt een kogel in de grond geslagen telkens met dezelfde aantal slagen en er wordt gemeten hoe diep hij telkens gaat. De bodemstalen zullen volgende week onderzocht worden op watergehalte en samenstelling.

Aster en mezelf hadden al een poging ondernomen om een waterplas te vinden maar zonder resultaat. Dit keer hadden we de coördinaten in de GPS goed bestudeert en de eerste waterplas werd dan ook vlot gevonden, zij het dan in bevroren toestand. De penetrometer werd er opnieuw bijgehaald maar dit keer om het ijs te breken. Mijn eerste waterstalen waren een feit. Even later zouden we nog een tweede bevroren plas vinden, ook hier werden monsters genomen.

De helmcamera van Aster is fantastisch en brengt alles mooi in beeld. Het blijkt het ideale instrument te zijn om al onze activiteiten te registreren.

Na drie uur keerden we naar onze homebasis terug in lichte sneeuwval en met bevroren vingertoppen. Het duurde wel enkele uren vooraleer we terug op temperatuur kwamen. David is al sinds enkele dagen onze bakker wat brood betreft, maar ditmaal liep het mis. Het brood rees zo sterk dat het de machine uitliep en begon te verbranden. Hoe hij het klaarspeelde weet ik niet maar de deeg werd vliegensvlug overgebracht naar een ovenschotel waar het een uurtje later toch nog eetbaar uit de oven werd getoverd.

Leandro is al een tijdje aan een minirobot aan het werken. Hij schrijft hier terplaatse het programma. Net voor vertrek had ik een mini-cameraatje gekocht. Bedoeling was om met een kleine ballon op te laten en enkele beelden te schieten van de omgeving van de hab, maar omdat we geen helium ter beschikking kregen, kon dit niet doorgaan. Ik was dan ook het cameraatje uit het oog verloren, tot Leandro plots met de mini-robot tevoorschijn kwam. Ik viste het terug uit mijn bagage en liet het hem zien. Hij zag onmiddellijk enkele mogelijkheden en in de korste keren werd het ding op de grijparmen van zijn robot gemonteerd. In de komende dagen wordt het kleine vehicle uitgetest in de omgeving van de hab.

In de namiddag vertrok de tweede crew op EVA met Leandro, Karon en Victoria. Zij gingen nog dieper op verkenning tot bij Bupee Dinosaur Quarry waar beenderen van dinosaurussen zijn gevonden. Onderweg werden nog enkele waypoints in de GPS gemarkeerd. Op de foto hieronder Karon en Victoria.

In de namiddag zou ik de waterstalen analyseren maar ik ben er wegens tijdsgebrek niet toe gekomen. Er was nog een gigantische afwas te doen en het lab had dringend een poetsbeurt nodig. De klus was juist klaar toen de 2e crew weer binnenkwam. Na de EVA's verwerken we eerst alle data, foto's en video's en wordt er meestal een debriefing gehouden. De avond valt hier heel vlug en voor je het weet moet het avondeten alweer worden klaargemaakt. Morgen zit ik pas in de tweede EVA crew na de middag en zal dus opnieuw moeten instaan voor het ontbijt. Verder zal ik de tijd nemen om in het labo de twee waterstalen te analyseren op geleidbaarheid en zuurstof en plant ik nog enkele zaden in bodemstalen die eerder deze week zijn genomen.

We hebben nu al 9 EVA's uitgevoerd en 146 km afgelegd en we zijn nog niet halfweg. Hard labeur hier en dit terwijl iedereeen zich stilaan klaarmaakt voor Kerstavond en Kerstmis. We zullen hier ook een kleine viering houden maar in mijn gedachten zal ik bij mijn familie zijn. Marsian greetings!

21 december 2011 Sol 4

2011-12-21T21:02:00.000-08:00

Vierde dag op Mars. Vandaag iets langer geslapen, hoefde dit keer geen ontbijt klaar te maken. We beslisten om vandaag niet onmiddellijk op EVA te gaan en te wachten tot de bevoorrading kwam met brandstof en water. We namen voor het ontbijt uitgebreid de tijd. En dit bleek de juiste beslissing te zijn. Iedereen leek wat vermoeid.

In de voormiddag maakten we van de gelegenheid gebruik om enkele crew foto's te nemen en de stemming zat er dan al goed in. Er werden soms hilarische foto's genomen. Een portie humor blijkt heel belangrijk te zijn tijdens deze simulatie. De sfeer is dan ook uitstekend.

Na de fotoshoot besloot ik enkele experimenten op te starten in het lab. Het drinkwater werd geanalyseerd op geleidbaarheid en zuurstofgehalte. Daarbij maakte ik dankbaar gebruik van de meetsensoren van de Vlaamse Milieu Maatschappij. Dankzij de korte training die ik gekregen heb in Oostende verliep de meting vlekkeloos. Ook studente biologie Victoria was benieuwd en hielp bij de metingen. Dezelfde analyse gebeurde ook met een staal gesmolten sneeuw die we de voorbije dagen bij een EVA opgepikt hadden. De voorlopige resultaten voor het drinkwater: 494 µS/cm,11,7°C, 8,20 mg/L, 12,4°C, 90,3%; voor de sneeuw: 93,9 µS/cm, 8,6°C, 9,17 mg/L, 8,5°C, 92,3%.

Morgenvoormiddag ben ik samen met David en Aster ingedeeld bij de eerste EVA. Naast bodemstalen met David zullen we dit keer ook de waterplas bezoeken en stalen nemen voor analyse. Benieuwd wat daarvan de resultaten zullen zijn. De EVA's worden telkens in kaart gebracht en met satellietbeelden vergeleken. David beshikt hiervoor over gesofisticeerde software.

Nog voor de middag begon ik ook aan mijn greenhouse project. Zaden kweken in een mengeling van bodemstalen met perlite, met een systeem om op de bodem water en meststoffen toe te voegen. Hierbij maak ik gebruik van twee soorten basilicumzaden, Nasa space seeds en earth based seeds. We hopen in de loop van volgende week resultaten te zien.

Kort voor de middag viel plots de stroom uit. Bleek dat Don Lusko, onderhoudsman voor de hab, de generator aan het onderhouden was. Hij laat nooit weten wanneer hij komt en heeft nooit contact met de crew en noemt zich dan ook 'The Ghost'. Hij bracht ons de nodige brandstof voor de ATV's. Later in de namiddag zouden we nog bevoorraad worden met water.

David bakte nog voor de namiddag een brood en deed dat opnieuw in de namiddag. Het was dan ook 'cooking day'. Dus mochten we het voedsel kiezen en mengen met andere ingrediënten. Leandro maakte een lekkere Tortilla soep met groenten, stukjes vlees en aardappelen. We moeten ons elke dag wegen en ik ben al wat gewicht kwijtgeraakt.

In de namiddag namen we nog wat crewfoto's buiten aan de hab en gingen we met een deel van de crew op een korte EVA te voet en in de omgeving van de hab. Er werd 4,5 km afgelegd waarbij de radio uitgebreid werd getest en niet goed werd bevonden. We konden elkaar amper verstaan en met Capcom in de hab was helemaal geen contact mogelijk. Vreemd dat we hier over zulke slechte communicatiemiddelen beschikken. Nochtans een noodzaak voor een veilige simulatie.

In de vooravond begon het hard te waaien en werd het bewolkt. Morgen vervolgen we terug ons vooropgesteld programma voor deze week, één EVA in de voormiddag en één in de namiddag. Tenminste als het weer het toelaat. In de weerberichten zou er sneeuw op komst zijn. Misschien een witte Kerst op Mars. We hebben alvast de kerstverlichting opgehangen. Good night en met de groeten van mijn 'fantastic crew'!

20 december 2011 Sol 3

2011-12-20T19:47:00.001-08:00

We zitten inmiddels aan Sol 3 (Marssimulatiedag 3). De tijd gaat heel vlug voorbij en dat komt omdat er zoveel te doen en te zien is. De inburgering in de hab begint vlot te draaien. Iedereen kent zijn taak en voert ze nu bijna automatisch uit. De samenwerking is gewoon uitstekend. Er is vriendschap en begrip en wat belangrijk is een grote wil om er samen een mooie en interessante missie van te maken. Iedereen heeft zijn inbreng en kan zijn ideeën naar voor brengen en dat blijkt goed te werken. Ik gebruik dan ook niet graag het woord commander. Maar er moet iemand de verantwoordelijkheid nemen en dit doe ik dan ook met plezier. Deze manier van werken had ik ook vooropgesteld.

Hoe verder we in de simulatie zijn, hoe beter ik me voel. Alle ongemakken van de begindagen zijn verdwenen. En wat belangrijk is, het weer is nog altijd fantastsich. Elke dag staan er twee EVA's op het programma en telkens gaan we verder op verkenning. In zoverre zelfs dat we door onze voorraad brandstof heen zijn en we nog altijd niet bevoorraad werden. Twee dagen geleden was het lage brandstof niveau al doorgegeven. We hopen dat deze morgen geleverd wordt anders moeten we de EVA van morgennamiddag afgelasten. Aster, Karon en mezelf hebben vandaag 27 km afstand afgelegd op zoek naar water. Op de kaarten stonden enkele plassen aangeduid maar we konden deze vandaag niet vinden omdat de wegen soms onherkenbaar zijn. Met de GPS van Aster probeerden we deze opnieuw in kaart te brengen. Na contact vanavond met Mission Support blijkt nu dat we die wegen niet meer mochten gebruiken wegens te gevaarlijk, nochtans staan ze op de kaarten vermeld. De volgende EVA's zullen dus anders moeten ingedeeld worden. Het trackingsysteem van Traxgo ontvangt jammer genoeg geen signaal in dit verlaten gebied, maar we blijven proberen.

Het landschap was terug adembenemend, je krijgt daar nooit genoeg van. Wij zijn nietig tegenover deze enorme rotsen en gesteenten.

Op verschillende plaatsen vinden we soms eigenaardige items. Gisteren de moscovite, vandaag naast een uitgedroogde rivierbedding enkele stukken calcite. Op de foto zie je het calcite glinsteren in de zon.

De tweede EVA crew met David, Leandro en Victoria, werd een afstand van 22 km afgelegd. Er werden opnieuw bodemstalen genomen met de penetrometer.

Victoria nam enkele kleine bodemstalen om in het lab te onderzoeken naar organismen. Jammer genoeg kunnen nog niet alle onderzoeken in het lab gebeuren omdat er nog toestemming moet verkregen worden van het Science team, en die blijken nu moeilijk te doen. Heel vervelend voor Karon en Victoria die daardoor zeer beperkt zijn in hun research.

De Greenhab is sinds het begin van dit seizoen niet meer in gebruik, dus wordt het water ook niet meer gerecycleerd en kunnen we hier ook niet de vooropgestelde waterstalen nemen. We zullen waarschijnlijk ook de weerballonnen niet kunnen oplaten omdat de helium ontbreekt. Morgen doen we wel een analyse van het drinkwater en maak ik eindelijk werk van het planten van de zaden. Je staat versteld hoe weinig tijd je nog overhoud na de EVA. Er moet eten klaargemaakt worden, rapporten geschreven, de crew die op EVA gaat helpen aankleden en daarna opnieuw klaar staan als ze binnenkomen. Daartussen is er bijzonder weinig tijd voor iets anders.

Sinds zondag loopt ook de voedselstudie. Het was de eerste dagen even wennen van wat mocht en niet mocht gekookt worden. Er is dus veel gedroogd voedsel bij maar ook heel wat snacks. We missen vooral verse groenten en wat vlees. Soms is er voor een hoofdmaaltijd alleen maar soep en wat tortilla met pinda butter, heel eigenaardige combinaties.

We ondervinden dat we na de maaltijd nog met honger zitten en de voorraad is beperkt. Iedere avond moet een uitgebreide vragenlijst worden ingevuld. Maar deelnemen is zich aan de regels houden en daar moeten we het mee doen.
Indien we morgen niet bevoorraad worden met brandstof zullen we als alternatief met de hele crew in de omgeving van de hab op EVA gaan. We zouden van de gelegenheid gebruik maken om een crewfoto te nemen. Voor de volgende dagen wordt wat sneeuw voorspelt, wellicht starten we dan met het labowerk en de experimenten van Teachers Source. We beschikken nu al over 1800 foto's en videobeelden. Die zullen later in een picasa webalbum geplaatst worden. Tot morgen.

19 december Sol 2

2011-12-19T14:27:00.000-08:00

Vandaag eindelijk eens kunnen ontwaken zonder hoofdpijn. Heb er in mijn vorig bericht niets van laten blijken maar kort na aankomst in de hab kwam een hardnekkige hoofdpijn postvatten. Gisterenavond was het zo erg dat ik efkes op mijn bed moest gaan rusten. Daardoor kon ik de food study briefing niet bijwonen. Pas laat op de avond werd het iets beter en deze morgen voelde ik me als herboren. Wellicht heeft dit opnieuw met de hoogte (1500 meter) en de lage vochtigheid te maken of misschien ook de jetlag.In Hanksville heb ik op aanraden van Karon medicatie gekocht voor het openhouden van de sinussen. Ik neem deze nu twee dagen in en dat blijkt te werken. Maar ook dit hoort bij de simulatie, dus geen geklaag.

De taakverdeling loopt nu vlot. De crew die in de voormiddag op EVA gaat maakt het avondeten klaar. De EVA-crew van de namiddag zorgt voor ontbijt en middagmaal. De non EVA-crew zorgt ook telkens voor het aankleden of suit-up en bij terugkeer voor het herladen van de backpacks. Deze morgen was ik ingedeeld bij de eerste EVA-crew samen met Aster en Victoria. Voor de voorbereiding van de crew moet toch wel een driekwartier uitgetrokken worden. Bij het begin van de rotatieperiode zijn nieuwe helmen in gebruik genomen. Daardoor is het zicht door het vizier toch heel wat beter dan vorige missie. Probleem is wel nog altijd het beslaan van het vizier.

We vertrokken op EVA omstreeks 8:45 richting noord-oosten en dit voor een duur van meer dan twee uur. De route die we hoopten te volgen was heel moeilijk te vinden en we reden al meteen verkeerd. Met wat hulp van de GPS van Aster raakten we toch op het goede spoor en het zou een van de meest onvergetelijke EVA's worden ooit. Fenomenale beelden passeerden ons vizier. Mars op en top. Onvergetelijk! We konden het niet laten om om de haverklap halt te houden en foto's te nemen.

Radiocontact verloopt heel slecht, via biepgeluiden op de radio konden we de andere crewleden aangeven dat ze moesten stoppen, heel vervelend. Maar het zicht maakte alles goed. Als je in ruimtepak in deze omgeving op verkenning bent, dan kan je niet beschrijven wat er allemaal door je hoofd gaat. Dit gevoel is met niets te vergelijken. Dit nemen ze van mijn nooit meer af.

Tijdens de rit op deze vlakte werd onze aandacht getrokken door glinsteringen op de bodem. David onze crew geoloog wist ons te vertellen dat het om moscovite bleek te gaan, heel indrukwekkend. Even verderop gigantische hoeveelheden oesterfosielen. Dit moet dus ooit een zee geweest zijn.

Ook David, Leandro en Karon gingen op EVA en onderzochten de bodemdichtheid. David had hiervoor zwaar materiaal overgebracht en nam verschillende stalen.

Morgen gaan opnieuw twee EVA's uitgevoerd worden en dit is vooral te danken aan het zeer mooie weer. Het labowerk kan dus even wachten, alhoewel we morgen met het planten van de zaden zullen starten en wateranalyse van het drinkwater hopen uit te voeren. Ik kan alvast melden dat de sfeer bijzonder goed is en alles vlot verloopt en dat kan alleen maar omdat we over een fantastisch team beschikken. Deze avond werd er al heel wat afgelachen. Good night.

18 december Sol 1

2011-12-18T23:40:00.000-08:00

Ondanks alles een redelijk goede nachtrust gehad. Mijn taak was samen met Aster het ontbijt klaar te maken. De vorige avond hadden we nog beslist een brood te bakken en de broodmachine opgestart. In het midden van de nacht weerklonk het biepgeluid die aangaf dat het brood klaar was. Om de rest van de crew niet te storen heb ik dan maar de machine omstreeks 3uur uitgeschakeld.

Het was bitter koud en had hard gevroren. Het aankleden van de crew (suit-up) werd gestart om 7:45. De eerste EVA nam een aanvang om 8:28. Karon was de eerste die voet zette op "Mars". De uitstap zou 1u30 duren.

David stippelde de route uit aan de hand van satellietbeelden. Karon nam grondstalen, David deed geologisch onderzoek en werd bijgestaan door Leandro. Deze laatste beschikte over en GPS-systeem die hun route zou op kaart plaatsen.

Na de middag was het dan onze beurt. Onze eerste EVA zou vooral een verkenning van de omgeving worden, inclusief het nemen van waterstalen door mezelf voor een eerste analyse en enkele bodemstalen door Victoria en mezelf voor respectievelijk het onderzoek naar micro-organismen en als bodem voor de zaadjes te kweken voor het Greenhous programma. Aster zou een helmcamera uittesten.

Ik had gekozen voor een gevarieerd parcours, met zowel het beklimmen van enkele heuvels als het onderzoeken van rivierbeddingen en kliffen. Voorlopig werd gebruik gemaakt van het GPS systeem van Leandro. Morgen testen we het trackingsysteem van Traxgo uit. Hierbij een kaart van de route die we vandaag hebben afgelegd.

Met de ruimtepakken is het moeilijk en soms gevaarlijk werken. Je moet goed uit je doppen kijken waar je loopt en soms beslaat het plexiglas van je helm. Gelukkig was in de namiddag de temperatuur gestegen tot boven het vriespunt, wat de taak iets eenvoudiger maakte.

De camera van Aster bleek goed te werken en het systeem was uitermate stabiel.
Enkele sfeerbeelden:

Ik denk dat deze beelden een mooi voorbeeld geven van wat een EVA inhoudt. Leven als een ruimteverkenner en onderzoek doen in een Mars-vergelijkende omgeving. Iedereen had na deze eerste uitstap een brede smile op hun gezicht en was zeer onder de indruk.

Morgen zit ik in de eerste EVA van de dag. Dit betekend uit bed om 7:00, ontbijt om 7:30 en start EVA omstreeks 8:30. We verkenner verder de omgeving en we zullen ditmaal gebruik maken van het tracking systeem van Traxgo en hopen nog enkele waterstalen te nemen. Tot morgen, tenminste als het internet het niet laat afweten. Slaapwel vanuit de hab!

17 december richting Hab

2011-12-18T22:31:00.000-08:00

Het heeft even geduurd eer ik mijn blog kon aanpassen. De internetverbinding in de hab is heel pover en al tijdens de eerste avond hadden wij onze limiet overschreden. Resultaat, onmogelijk om nog op een normale manier te werken. Met veel moeite kon een mailtje verstuurd worden. Maar dit terzijde.

Gisteren was het dan zover. Na een reis van ongeveer 24 uur, met tussenstops in Washington en Denver, kwamen we aan in Grand Junction. Het stadje waar we de eerste nacht nog in het Best Western Sandman hotel konden doorbrengen. Karon haar vlucht was uitgesteld en arriveerde pas iets na middernacht. Veel nachtrust hadden we dus want om 7u30 stond het ontbijt op het programma en om 8:30 moest ik de huurwagen afhalen op de luchthaven. De grote Ford 4X4 zat afgeladen vol met bagage en we moesten nog vracht en voedselpakketten oppikken in Hanksville.

Het weer was koud maar droog en zonnig en de rit naar Hanksville verliep dan ook uitstekend.

Aankomst in Hanksville 11:30. In Hollow Mountain, een benzine station met winkeltje uitgehold in een rotswand, moest materiaal voor experimenten worden opgepikt. De weerballonnen en de doos met schoolexperimenten waren reeds opgestuurd en aangekomen. Even verderop, in Bull Market, waren enkele grote dozen met voedsel voorzien. Met de grootste moeite kregen we die nog in de wagen. Daarna de laatste rit naar de hab. Met mijn deelname van vorig jaar wist ik nog perfect waar deze zich bevond. Aankomst aan de hab om 12:30 zoals voorzien.

Na een kort briefing vond de crew change-over plaats en vertrok crew 108 om 14:00 terug naar Grand Junction. Hun taak was volbracht, voor MDRS 109 begon de simulatie.

Er werd een korte briefing gehouden waarin de taken voor de eerstvolgende dagen werden verdeeld. Dankzij de medewerking van Karon werd een taakverdeling opgesteld inzake koken, afwas en EVA crew samenstelling. EVA staat voor ruimtewandeling. Omwille van het goede weer, beslisten we om de volgende dag meteen met de EVA's te beginnen. Een crew in de voormiddag met Karon, David en Leandro, terwijl Aster, Victoria en mezelf in de hab zouden blijven als capcom en om enkele zaken op orde te stellen, zoals een inventaris van het aanwezige voedsel.

General research program MDRS109

2011-12-08T11:30:00.001-08:00

1. Proposed research projects

1.1. Soil research: biological, chemical andphysical research

- Soil samples fromvarious sites (penetrometer, soil drilling, GPS location)

Met medewerking van OVAM:
http://www.ovam.be/jahia/Jahia/pid/5

- Decomposition soilsamples:

o Physical properties (soil drilling, GPS-location, pictures, lab)

o Chemical properties (lab)

o Micro-organism (lab)

1.2. Water analysis

- Water analysis waterrycling systeem Hab

o Conductivity measurement

o Oxygen levels

Met medewerking van De Vlaamse Milieu Maatschappij:
http://www.vmm.be/

- Rivers and temporary water channels point out on map

- Water samples on different spots (GPS-location)

o Determination of ammonium level,nitrites en nitrates

o Determination of turbidity

1.3. ‘Greenhouse on Mars’: vegetation projectGreenhab

- Soil:

o Perlite (light material)

o potting soil

o Utah soil

- Seeds of fast growing vegetables

- Earth seeds

o Sand cabbage

o Bacilicum

o Lentil

- Space-exposed seeds

o Space seeds Nasa (bacilicum)

- Measurement of growth

- Stimulation of growth

1.4. Monitoring metal corrosion

- Inspection and monitoring Hab

1.5. Measurement expansion or contraction Hab

- Monitoring Hab

1.6. Solar panel test

- Small solar panel (photovoltaic) for Greenhouse experiment (infraredheating)

1.7. Aerial photographs Hab area

- Launch of balloon and camera

Met dank aan: Flow-Tronic: http://www.flow-tronic.com/portal

1.8. Geology

- Rocks collection

- Erosion monitoring

- Micrometeorites

- Cliff monitoring

1.9. Eva camera review

- Test camera system space suit

- Test camera system ATV

1.10. Meteorological measurements

- Weather balloons

Met medewerkig van het KMI:
http://www.meteo.be/meteo/view/nl/65239-Home.html

1.11. Radio communication problems

- Indicate dead zones against MDRS-hab

- Relief map and satellite picture
- Positioning & tracking systems

Met dank aan Traxgo: http://www.traxgo.be/

1.12. Education

- Videos of life and experiments at MDRS

Met dank aan www.teacherssource.com

      1.13. Food study (by Jean B. Hunter, Cornell University):
         -    Cooking day: dieetvoeding
         -    Non cooking day: astronautenvoeding zelfde als in het Internationaalruimtestation

1.14. Combining satellite imagery andground based observations

      1.15. Space medicine / psychology research

       1.16. Study on ergonomic factors of the habitat

       1.17. Robotics

Sponsor: Educational Innovations

2011-12-08T10:51:00.001-08:00

Dankzij het vele lobbywerk van onze Education Officer Aster Stein, zullen wij kunnen beschikken over een grote box didactisch materiaal met experimentjes in verband met luchtdruk, biologie, geologie, alternatieve energie, magnetisme, straling, water-analyse, ... Het Amerikaans bedrijf Educational Innovations Inc. heeft zich bereid verklaard ons te sponsoren. Het bedrijf houdt zich bezig met supercool educatief materiaal voor wetenschapsleerkrachten. Het materiaal zal reeds in het dorpje Hanksville aanwezig zijn bij aankomst. We zullen de proefjes demonstreren voor de camera.

Hartelijk dank aan Aster die een grote bijdrage levert aan onze missie met o.a. ook het ontwerp van het MDRS109 logo, t-shirts en polo's!
http://www.teachersource.com/

The Mars Desert Research Station MDRS

2011-11-20T09:01:00.001-08:00

Selectie 16 oktober 2011

2011-11-19T05:30:00.000-08:00

Kwart voor elf s'avonds. "Telefoon uit Amerika", zegt mijn vrouw. Vertwijfeld neem ik de telefoon over. "Hello, I am Mr. Zubrin of the Mars Society USA, you are selected as a commander for crew MDRS109. Would you like to accept this leadership?" Ik was even van de kaart en vroeg om bevestiging. Maar opnieuw kreeg ik hetzelfde te horen, "Commander MDRS109". Ik had weliswaar gehoopt op een tweede deelname en had in mijn kandidatuur opnieuw de optie 'Chief Engineer' opgegeven, maar 'Commander', nee dat had ik niet verwacht. Tijdens mijn vorige deelname als enigeer voor de Belgische crew MDRS90 had ik, in heel moeilijke omstandigheden en zonder assistentie, heel wat werk verricht en de module en al zijn systemen in perfecte staat aan de volgende crew overgedragen. Deze prestatie was toen niet onopgemerkt voorbij gegaan en het was dan ook voor mij een emotioneel moment toen ik op het einde van de missie onderstaand bericht ontving van Mission Support:

Dat Dr. Ir. Robert Zubrin me hoogst persoonlijk vanuit de States opbelde was toch wel een grote eer. De man die al jaren ijvert voor de verdere bemande verkenning van de ruimte en voorzitter is van de Mars Society USA, vond het belangrijk de commanders van elke crew persoonlijk te contacteren.

Tijdens het gesprek begon de ernst van de situatie me door te dringen. Commander van een internationale crew bestaande uit 4 Amerikanen en 2 Belgen. Een toch wel grote verantwoordelijkheid maar eveneens een grote uitdaging die ik met beide handen zou grijpen.

De rotatie periode loopt van 17 tot 31 december, dus Kerst in de module en oudejaarsavond in het hotel te Grand Junction na de aflossing van de volgende crew. Het zal niet evident zijn om Kerst en Nieuwjaar niet in familiale sfeer te beleven. Ik ben dan bijzonder dankbaar dat mijn gezin me steunt in dit gebeuren. Anders bekeken zal deze Kerst me ook me heel mijn leven bijblijven.

Bedankt Katharina en Anke.

Patch - Crew MDRS109

2011-11-17T13:06:00.001-08:00

Patch MDRS109 17 - 31 december 2011

Het logo werd ontworpen door crewlid Aster Stein (Crew Journalist/Education Officer), enkele wijzigingen werden nog aangebracht door Leandro Barajas (helm, zon en maan).

In het logo is het crewnummer verwerkt in Romeinse cijfers: CIX. De cijfers zijn in goudkleur verwerkt om het accent te leggen op de crew als één geheel. De C is ingekleurd met een astronaut met helm op een rode en blauwe achtergrond zijnde “Mars on Earth”. Op de achtergrond is de zon en de maan te zien. Het licht van de zon werpt een schaduw op het gezicht van de astronaut. Aan de rechterzijde zijn beide vlaggen van de crewleden verwerkt. De 4 sterren op de Amerikaanse vlag duiden op de 4 Amerikanen in het team.

Met dank aan: http://www.thestuff.be/

Crew MDRS109

Nicky De Munster (Waregem, Belgium) Commander

ICT BME-CTL Gent
Space teacher Euro Space Society www.eurospace.be
IT-teacher at CVO Waregem www.cvowaregem.be

Nicky DeMunster iscurrently an ICT teacher at CVO Waregem, Belgium. He is 50 years old, marriedto Katharina and has one daughter Anke. He is very grateful with the support ofhis family concerning his space activities. At the age of eight, Nicky observedthe first landing on the moon, sitting in front of a tiny black and whitetelevision screen. This turned out to be the first step towards a profoundspace and science interest. He is amember of and space teacher for the EuroSpace Society, which has Dirk Frimout as chairman, i.e. Belgian’s firstastronaut. Nicky organizes space lectures and space activities in primary andsecondary schools, as his main goal is to promote space, science and technologyto young children, the astronauts and scientists of the future. He is also amember of the Belgian Astronomical Association and writes for the Belgian spacemagazine “Heelal”. Presently, Nicky is taking part in a project named “Withyour class to Mars”, organized by the University of Antwerp and the teachertraining center CNO. To promote space, he build up quite some experience bymeans of space visits, activities and experiments. First of all, in 2002, hegot the opportunity to visit Belgian astronaut Frank De Winne during histraining in Star City, Russia. Sitting in a Russian Soyuz capsule was a dream that came true. Two years later, thanks to ESA, he couldparticipate in a parabolic flight with Airbus A300 ZERO-G at Bordeaux, in whichhe experienced 31 parabolas. During this flight, he was a subject for a medicalexperiment called ‘Cardiocog’, executed by the University of Leuven, Belgium.This experiment was the same one that Belgian astronaut Frank De Winne had previouslydone at the International Space Station ISS. Thirdly, in 2006, he could takepart in an experiment with the ESA centrifuge at the University of Antwerp andin a second part of the Cardiocog Stress experiment at the University of Leuven.Another example is that, in 2008, he was selected to represent Belgium at theInternational Space Camp in Huntsville, Alabama, where he could share thisexperience with 50 American ‘teachers of the year’ and 21 internationalteachers. In 2010 he was the crew engineer of MDRS90. Finally, in April 2011,he managed to visit the Mars500 project at Moscow. Overall, he met more thanone hundred astronauts, including 8 moonwalkers.

In his free time, besides organizing space lectures and activities, Nickyenjoys astronomy, gliding, reading and cooking.

Onboard MDRS, Nicky will execute several school-based experiments andwill serve as general supportive crewmember. As commander of crew MDRS109 andwith the support of his teammates, he hopes to accomplish his missionsuccessfully and looks forward to share his experience with Belgian children andstudents.

Aster Stein (Herent, Belgium) Crew Journalist/ Education Officer

From an early age on, Aster Stein has been very interested in manned spaceflight. Betweenthe ages of 16 and 27, he worked regularly as guide and space camp councellorat the Euro Space Center in Transinne, Belgium. This was a perfect combinationbetween his passion for youth work and space education. At this time, he isspreading the word about science and technology as an edutainer at Technopolis,Belgium’s biggest hands-on science center.

Aster holds a Master’s degree in Communication Scienceand a teaching degree from the Vrije Universiteit Brussel. One of his missiongoals is sharing his personal and scientific adventures on board MDRS 109 withas many people as possible. This will be accomplished by creating a set ofeducational materials and doing outreach projects. For this mission he wasdesignated as Journalist. He will also serve as general support crewmember,helping the other crew members with scientific experiments and day to dayactivities.

In his free time, Aster enjoys scuba diving, skiing,geocaching, gaming, watching movies, cooking and traveling a lot.

Dr. Ir. Leandro G. Barajas (Michigan, USA) Chief Engineer/Robotics

Leandro Giovanni Barajas, Ph.D., PMPis a Staff Researcher with the Advanced Robotics Group at General Motors GlobalR&D. He is currently focusing his research on the areas of safe human-robotinteraction, robot task learning, dexterous end-effectors, and intelligentperception. For the last few years he has been part of the interdisciplinaryGM-NASA team developing the humanoid dexterous robot, Robonaut 2 (R2). R2 wasdesigned to be a robotic assistant that can work alongside humans, whether theyare astronauts in space or workers at GM manufacturing plants on Earth. R2 waslaunched up to the International Space Station (ISS) on 2/24/2011 as part ofthe STS-133 mission, fulfilling a 15 year dream to put a humanoid robot intospace. As recognition for his contributions to R2, he has received the FederalLaboratory Consortium (FLC) Award for Excellence in Technology Transfer, theNASA Exceptional Space Act Award, and the NASA Johnson Space Center’sExceptional Software Award.

Leandrowill be the Chief Engineer and Robotics Specialist of the MDRS Crew 109. Hewill responsible for maintaining all systems necessary for routine Habitatoperations including power, water, electrical, plumbing, ATV, and Green Habitatsystems. He will also work with the remote engineering team to ensure safe andfunctional operations of the mission.

Leandroreceived an Honors degree in Electronics Engineering as Valedictorian from theUniversidad Distrital F.J.C., Bogotá, Colombia, in 1998, and the M.S. and Ph.D.degrees in Electrical and Computer Engineering from the Georgia Institute ofTechnology (Georgia Tech), Atlanta, GA in 2000 and 2003, respectively. Duringhis graduate studies, he developed and patented novel surface mount technologymanufacturing control methodologies at Georgia Tech’s Manufacturing ResearchCenter. Leandro has been distinguished with over 30 corporate, academic andprofessional awards. He is also the author of over 50 technical publications, aswell as more than 30 patents & patent applications.

Leandrois also a certified Project Manager Professional (PMP) and a Project ManagementInstitute (PMI) member. He is a IEEE Senior Member, a SME Senior Member, a SAEInternational Member and an Elected Full Member & GM Chapter Past Presidentof SIGMA XI (The Scientific Research Society). In addition, he has been adedicated FIRST Robotics Competition mentor for the Rochester High School/GMR&D team (FEDS 201) for last 8 years.

Leandrois a certified YMCA-PADI Open Water II SCUBA Diver and a FAA licensed PrivatePilot (ASEL, HP) currently flying Cessna 172s & 182s and Columbia 350s.

David K. Weiss (South Carolina, USA) Crew Geologist/Executive Officer

DavidKutai Weiss is currently a seniorand member of the class of 2012 at the College of Charleston. David is a geology major with a passion inplanetary geology and future human missions to Mars. He began his interest in planetary geology byparticipating in two academic NASA space mission design competitions involvingthe College of Charleston and several other participating U.S. andinternational universities. His passionfor spaceflight took off when he was able to present his mission proposals beforea review panel at NASA Marshall Space Flight Center. This past summer, he conducted research atthe NASA Goddard Space Flight Center Solar System Exploration Division in theLunar and Planetary Science Academy. Hisresearch at Goddard involved modeling the thermodynamic evolution of floodbasalts on Mars using HiRISE imagery from the Mars Reconnaissance Orbiter with implications for Martian paleoclimate. David’s current research includes modeling crustaldelamination, and he is using finite element analysis software to answer the question of whetherLarge Igneous Provinces and continental uplift can be answered through brittleextensional sub-lithospheric processes. David also enjoys spreading his passion for space science, andco-teaches professional development courses on planetary science for elementarythrough high school teachers through the South Carolina Space Grant Consortium.

Onboard MDRS, David will use ArcGIS,ASTER satellite data, coring, cone penetrometer, and a rover to create a mapdetailing potential rover routes for exploration and water acquisition based onhydrous mineral locations with absorption minima at 2.2 μm, soil strength, soil water content, and terrain gradient.

In his free time, David enjoys rock climbing,bouldering, caving, white water rafting, sea kayaking, wilderness backpacking,reading, sailing, and designing and building longboards. He also enjoys boxing, wrestling, taekwando,and Jiu Jitsu, and is the founder, vice president, and assistant coach of theCollege of Charleston Martial Arts Club.
After he graduates from the College of Charleston inMay, David hopes to participate in a Ph.D program starting in the fall of 2012,with a research focus in planetary geophysics and geodynamics. His ultimate goal is to become an astronautand travel to Mars and beyond.

Victoria Grudzinski (Rome, New York, USA) Crew Biologist

Victoria Grudzinski wassalutatorian of her graduating class at Rome Catholic School. While there, shewas a member of the National Honors Society and the Principals List. She wasawarded the President’s Education Awards Program, Outstanding AcademicExcellence Award 2009 and the Rome Academy of Sciences, 2009 Science Award, forMathematics and Science. She tutored elementary and high school students duringher junior and senior year in high school. Victoriais currently a junior of the class of 2013 at WellsCollege in the Finger Lakes region ofcentral New York. Victoriais currently a biology major with plans on pursuing a graduate degree inastrobiology. In this way, she is pursuing her interest of wildlife along witha future goal of being a part of human missions to Mars. She developed her interest in biology duringfamily vacations, visiting her mother’s family’s farm(s) in Poland. She has done volunteer work at the HumaneSociety of Rome. Her interest in Mars comes from her interest in spaceexploration and establishing a permanent human presence off the planet Earth.

Asthe Crew Biologist, she has prime responsibility for developing the biologygoals for the mission. Based on these science goals, field EVAs are planned andsubsequent laboratory analysis is performed to achieve these objectives. Collection of biological/geologicalsamples will be done using sterile protocol, using a penetrometer, and testinga portion of these samples will take place in the MDRS laboratory. Packaging and sending out the remaining portionof these samples will occur at the end of the rotation. The CrewBiologist documents all work and findings to report to Mission Support eachevening.

To relax, Victoriaenjoys listening to music, photography, drawing, writing, and traveling withher family. After graduating from the Wells Collegein 2013, she will be pursuing graduate work in astrobiology to obtain aMaster’s Degree in the field. Her goal is to pursue a career that will explore how life survives in variousenvironments; and how humans can survive while exploring space. Her ultimate goal is to explore how humanlife can survive on Mars.

Karon Wynne (Philadelphia, USA) Crew Health & Safety Officer/Biologist

Karon Wynneis currently pursuing her Ph.D. in Neuroscience and Masters in Public Health atthe University of Texas Medical Branch. As a Ph.D. candidate her research isfocused on the development of novel technology for both the diagnostics andtreatment of traumatic brain injury. Karon also works at NASA Johnson SpaceCenter developing a countermeasure for radiation induced cellular damage. Shewas recently awarded a scholarship by the Texas Space Grant Consortium. Since beginning at UTMB in 2010, she hasserved as treasurer for the Galveston Chapter of the Society for Neuroscience,Student Government Association Senator, as well as Vice President and CommunityService Coordinator for the Public Health Organization.

Karonreceived a bachelor’s degree in Mathematics from West Virginia University. AtWVU, Karon was awarded a university scholarship, the Mickey Leland EnergyFellowship and was a member of the Honors College. After graduating from WVU,Karon worked for the U.S. Department of Energy at the National EnergyTechnology Laboratory and Argonne National Laboratory developing alternativeenergy technology. She has also internedat Lawrence Livermore National Laboratory, where her research was focused onthe use of microfluidics for pathogen identification in the event of biologicalwarfare.

Aspart of MDRS Crew 109, Karon will serve as the Health and Safety Officer (HSO)as well as assisting in the Crew Biologist role. As HSO she will be responsiblefor crew health and telemedicine sessions with the Flight Surgeon. Karon isalso planning to run a study that correlates environmental factors at MDRS withteam morale.

Karonplans to obtain an M.D. as well as a Ph.D. and specialize in surgery or anesthesiology.She hopes to work to improve patient safety, developing novel medicaltechnology for critical care monitoring and traumatic brain injury.